मलेसियामा गरेको कथा Malesia ma Gareko katha "latest nepali Best stories"

मेरो नाम रवि हो। म नेपालमा हुर्किएको एक साधारण युवक। गाउँको धुलो, बिहानको चिसो हावा, आमाको हातको चिया र बाबाको मौन मेहनतले बनेको मेरो बाल्यकाल आज पनि मेरो मनमा ताजा छ। २८ वर्षको उमेरमा म आफूलाई जीवनको एउटा मोडमा उभिएको महसुस गर्थें—जहाँ सपना पनि छन्, जिम्मेवारी पनि, र एक्लोपन पनि। नेपालमा धेरै प्रयास गरेँ, तर कामको स्थायित्व र भविष्यको सुनिश्चितता नदेखेर अन्ततः मलेसिया आउने निर्णय गरेँ। त्यो निर्णय सजिलो थिएन। आमा बुबाको आँखामा डर र आशा दुवै देखिन्थ्यो। म भने मनभित्र अनगिन्ती सपनाहरू बोकेर विदेश उडेको थिएँ। “केही वर्ष संघर्ष गर्छु, अनि फर्केर राम्रो जीवन बनाउँछु,” यही सोचले आफूलाई सम्हालिरहेको थिएँ। मलेसिया आएपछि सुरुका दिनहरू निकै गाह्रो थिए। भाषा फरक, मान्छे फरक, संस्कृति फरक। तर बिस्तारै म त्यही माहोलमा घुलमिल हुन थालेँ। म एउटा जुस फ्याक्ट्रीमा काम गर्थें। काम धेरै गाह्रो थिएन, तर एकनासको थियो। बिहान उठ्ने, काममा जाने, साँझ फर्किने—दिनहरू यसरी नै बित्न थाले। कामपछि जब कोठामा फर्किन्थें, त्यहीँ एक्लोपनले मलाई घेर्थ्यो। नेपाल सम्झँदा मन भारी हुन्थ्यो। साथीहरू, परिवार, आफ्नै भाषा—सबै टाढा। कहिलेकाहीँ फेसबुक खोलेर नेपालका फोटो हेर्थें, कसैको बिहे, कसैको चाडपर्व। ती तस्वीरहरूले खुशी पनि दिन्थे, अनि अझै बढी खालीपन पनि। यहाँ 👉 Click Here for Full Story

See All Story List Read New Stories Buy Anantavya For PE Buy Kishoradi For ED