नगरकोट जादा गराएको कथा Nagarkot Jada Garayeko katha " +nepal Best stories"

काठमाडौँमा बस्ने हजारौँ केटीमध्ये एक—बाहिरबाट हेर्दा सामान्य, तर भित्र आफ्नै लडाइँ बोकेकी। मेरो दिनहरू यति छिटो बित्थे कि कहिलेकाहीँ आफैलाई महसुस गर्ने फुर्सद पनि हुँदैनथ्यो। बिहान उठ्नेबित्तिकै जिम्मेवारीको सूची दिमागमा घुम्न थाल्थ्यो—कलेज, पढाइ, घर, अनि समाजले ममाथि राखेका अपेक्षाहरू। ती सबै पूरा गर्दै जाँदा म आफैँलाई कतै बिर्सिँदै गइरहेकी थिएँ। दुई महिना अघि मेरो सम्बन्ध टुटेको थियो। टुट्नु भनेको केवल कसैसँग बोलचाल बन्द हुनु होइन रहेछ, त्यो त आफैँभित्रको विश्वास चिरा पर्नु रहेछ। म कसैलाई दोष दिन चाहन्नथेँ, न त आफैँलाई निर्दोष साबित गर्न। तर सत्य के थियो भने, म थाकिसकेकी थिएँ—सम्झिँदै, बुझाउँदै, सहँदै। त्यसपछि म चुपचाप हुन थालेँ। हाँस्दा पनि त्यो हाँसो पूरा हुँदैनथ्यो। साथीहरूसँग बसे पनि मन कतै टाढै भौतारिन्थ्यो। रातहरू अझै गाह्रो हुन्थे—जब सबै सुतिसक्थे, तब मेरो मन जागिरहन्थ्यो। त्यही समयमा प्रताप फेरि मेरो जीवनमा नजिकिन थाल्यो। ऊ मेरो पुरानो चिनजान थियो—धेरै नबोल्ने, तर बोलेको कुरा सिधै मन छुने। पहिले हामी केवल साथी थियौँ, तर समयले सम्बन्धहरूलाई नयाँ अर्थ दिन्छ भन्ने मैले उसकै साथबाट बुझेँ। ब्रेकअपपछि उसले मसँग कुनै ठूलो कुरा गरेन। “सब ठीक हुन्छ” भन्ने झुटा वाक्य पनि बोलेन। ऊ केवल थियो—कहिलेकाहीँ फोन गरेर “आज कफी?” भनेर सोध्ने, कहिलेकाहीँ म चुप हुँदा पनि चुपचाप साथ बसिदिने। हामी भेट्दा प्रायः कफी पसलमै बस्थ्यौँ। म बोल्थेँ, ऊ सुन्थ्यो। कहिलेकाहीँ ऊ बोल्थ्यो, म सुन्थेँ। त्यो सुनाइमा कुनै दबाब हुँदैनथ्यो। उसले मलाई परिवर्तन 👉 Click Here for Full Story

See All Story List Read New Stories Buy Anantavya For PE Buy Kishoradi For ED