यो कुरा धेरै वर्ष अघिको हो। हाम्रो घर–परिवारबीच नजिकको सम्बन्ध थियो, विशेष गरेर मेरो सालीसँग। ऊ हरेक कुरा मलाई भन्न्थी—दुख सुख, पढाइ, योजना, सबै कुरा। म पनि उसको भरोसामा हुन्थेँ। कतिपय कुरा त उसलाई भनीसक्थेँ, तर आफ्नै घरमा श्रीमतीलाई भने ढिला गर्थेँ। त्यसैले हाम्रो सम्बन्धमा भिनाजु–सालीभन्दा बढी एकदमै आत्मीय साथ थियो। को परिणाम आउने दिन थियो। म बिहानदेखि नै तनाबमा थिएँ। किनभने मेरी प्यारी सालीले पनि परीक्षा दिएकी थिई। मनमा हजारौँ कुरा खेलिरहे। ऊ पास भइहालोस् भन्ने मेरो चाहना थियो। घरमा बसिरहेको बेला अचानक उसको फोन आयो। मैले हतारहतरमा फोन उठाएँ र उसले केही भन्नुअघि नै सोधिहालेँ— “नानू, पास भयौ कि होइन ? ” उसले तुरुन्त केही उत्तर दिइन। आवाज मौन भयो। म झन् अतालिएँ। सोचेँ, सायद नतिजा राम्रो भएन कि ? त्यसैले म चुपचाप सम्झाउन थालेँ— “केही छैन नानू, अहिले भएन भने अर्को साल फेरी दिन्छस्। ” त्यति भनेको मात्र थिएँ, ऊ हठात् हाँसोमा फूटिन पुगिन्। म त झसङ्ग भएँ। बल्ल बुझें—ऊ त पास भइसकेकी रहिछे। त्यस क्षण मलाई कस्तो हल्का र खुसी महसुस भयो! मैले हाँस्दै भनें— “ओइ सालिरानी, मलाई त डर देखाएरै छाडेछ्यौ त! ” उसले फोनमै रमाइलो गर्दै भनिन्— “भेना, म त हजुरलाई प्रत्यक्ष भेटेर सरप्राइज दिने सोचमा थिएँ।
” त्यसपछि म पनि खुसीले भरिएँ। ” त्यसपछि म हर्षित मनले ससुरालीको बाटो लागें। दिउँसो करिब साढे एक बजे पुग्दा, सासूमालाई ढोग गरेँ। ससुरा बुबा बितिसक्नु भएको थियो, जेठान विदेशमा। घरमा त्यति चहलपहल थिएन। ” केहीबेरपछि 👉 Click Here for Full Story
