होइन पति ब्यक्तिको जात पनि कस्तो हुँदो र’ छ तरुनी हेर्दै खुसी पर्ने । तरुनी भनेपछि धन देख्दा महादेवको तीन नेत्र भनेजस्तै हुन्छ । मन पनि कस्तो हो कुन्नि मार्ग हिँड्दा होस् कि कुनै यात्रामा होस्, यी मर्दहरू मात्र तरुनीकै चक्करमा हुन्छन् । काम कुरा एकपट्टी कुम्लो बोकी ठिमीतिर । रचनाले केटालाई कयौंपटक नजिकबाट जान्ने अवसर पाएकी थिई । त्यसैले ऊ श्रीमान्को चर्तिकलामा दृष्टि दल्न चाहन्थी । हिजोआज गोकुलमा परिवर्तनहरू पनि देखा परेका थिएँ । ऊ यस्तै ठान्थी । त्यसैले ऊ आफ्नो श्रीमान् अर्थात् गोकुललाई दोषी झैं हेर्थी । रचनालाई भित्र्याएको दिन गोकुलले भनेको थियो, ‘हेर रचना मेरो पछिल्ला दिनहरू कोट्याउँदिन किनभने बितिसकेका कुराले केही हुँदैन । बेकारमा सबै टेन्सन मात्रै हुन्छ । ’ त्यतिबेला रचना सरङ्ग् भएकी थिई । कुनै अज्ञात भयको हावाले छोएर गएजस्तै भयको थियो । किनभने उस्को अतीत अमिलो थियो । पुनः पनि उनले मन थाम्दै फिस्स हाँसेकी थिई। रचनाले विवाह हुनुपूर्व नै केटालाई नजिकैबाट जान्ने, बुझ्ने अवसर पाएकी थिई । क्याम्पसमा पढ्दा उनलाई कसैले पनि दिनहुँ चियाएर एकनासले हेरिरहेको हुन्थ्यो । धेरै दिनको हेराइपछि त्यो केटोले रचनालाई माया प्रस्ताव राखेको थियो । रचनाले पनि उमेरको उन्मादमा सही–गलत छुट्याउन नसक्दा पनि उस्को प्रस्ताव स्वीकार गरिरहेकी थिई ।
छोटो अवधिसम्म माया नाता सुमधुर रह्यो । एक समय एक्कासि त्यो केटासँग अर्कै युवती चेस्टमा टाँसिएर बसेको देखी । रचना त्यो देखेर अग्नि भए पनि ऊ सरासर घरतिर लागि । कस्ताकस्ता सोच पोख्ने त्यस पुरुषको बचन सम्झी । त्यसका बाचा–कसम र रसिलो भावनाहरू सबै निरर्थक लाग्यो उनलाई । यसरी उनले लोग्नेमान्छे चिनेकी थिई, जानेकी थिई, भोगेकी थिई । समुदाय पनि पुरुषत्वको नै छ, रचना सोच्थी । के पुरुषहरू सारा यस्तै हुन्छन् ? कहिलेकाहीँ ऊ आफ्नो लोग्नेको हाउभाउमाथि पनि आशंका गर्थी । ‘अफिसमा पनि महलिा कार्यकर्ता छन् नै होला । कतै त्यतैतिर लहसिएको त छैन मेरो गोकुल †’ श्रीमान् कहिलेकाहीँ कार्यालयबाट अबेला गरि आउँदाखेरि पनि सशंकित हुन्थी । छटपटी हुन्थ्यो उनलाई । भान्सामा काम गर्दा पनि उस्को मन उतैतिर हुन्थ्यो । आत्तिएको मन लिएर घरिघरि नयन बाटातिर तेर्सिन्थे । 👉 Click Here for Full Story
