प्रजना मोहनी मुस्कानकी युवती थिइन्। उनी सामान्य रुपमा निकै साधारण देखिन्थिन्, तर उनको उपस्थितिले जसलाई भेट्थिन्, त्यसको मनमा खास अनुभूति जाग्थ्यो। उनको शालीन हिँडाइ, सजिएको अनुहार, अनि सधैं चिटिक्क देखिने भेषभूषाले जो–कोहीलाई पनि आकर्षित पार्थ्यो। उनी प्रायः कुर्ता सलवारमै सजिन्थिन्। त्यस भेषमा उनी निकै सहज र रमाइलो लाग्थिन्। कुर्ता अलिकति तन्किँदा उनको शरीरको सुन्दरता झल्किन्थ्यो, र कम्मरको लचकाइ हिँडाइमा अझै बढ्थ्यो। म धेरैपटक उनीलाई टोलको बाटो हुँदै हिँडेको देख्थें। हरेक पटक उनको सहजता र मुस्कानले मलाई छुन खोज्थ्यो। मित्र पवन मेरो नजिकको साथी थियो। नयाँ वर्षको अवसरमा उसले मलाई आफ्नो कोठामा निम्त्यायो। "भोलि आउ है, रमाइलो गर्नेछौं," उसले भनेको शब्द अझै कानमा गुञ्जिरहेको थियो। म जब पवनको कोठा पुगें, त्यहाँ देखिएको दृश्यले मेरो मन झन् रमाइलो भयो। प्रजना हरियो सारीमा चिटिक्क सजिएकी थिइन्। मैले यसअघि उनलाई कहिल्यै सारीमा देखेको थिइनँ। सारीमा उनको रुप नै फरक लाग्थ्यो। कम्मरको झल्को र झनै निखरिएको अनुहारले उनलाई स्वर्गकी अप्सरा जस्तै देखाएको थियो। उनले हाँस्दै "स्वागतम्" भनिन्, अनि त्यो मुस्कानले मेरो मुटु धड्काइ बढाइदियो। पवन र म बीयर पिउन बस्यौं।
प्रजना चाहिँ कहिले चिया त कहिले खाजा ल्याइरहेकी थिइन्। उनले कहिलेकाहीँ "अब धेरै भयो, बस् गर्नु" भन्थिन्। तर रमाइलोमा, पवनले उनलाई पनि एक घूट लिन आग्रह गरिरह्यो। सुरुमा उनले लजाउँदै "म पीउँदिन" भनिन्। तर अन्ततः साथीहरूको जोडले उनले पनि हल्का घूट चाखिन्। वातावरण हँसी–खुसीले भरिएको थियो। हामी सबै रमाइरहेका थियौं। गीत बजिरहेको थियो, बेलाबेलामा प्रजनाको खुट्टाको घाँटीमा घण्टी झैँ उनको पाइलाले धुन थपिरहेको थियो। साँझ बिस्तारै रातमा परिणत भयो। धेरै कुरा गर्दै, हाँस्दै, रमाउँदै, थकाइले अन्ततः सबै निदायौं। म रातीबीचमा पानी पिउन उठेँ। कोठामा हल्का बत्तीको उज्यालो थियो। पवन मस्त निदाइरहेको थियो। प्रजना पनि ओछ्यानमै निदाएकी थिइन्। उनको साडीको पल्ला अलिकति 👉 Click Here for Full Story
