मामाघरमा सानिमाको विवाहको कुरा उठेको पनि धेरै वर्ष भइसकेको थियो। ” भनेर कहिलेकाहीँ जिस्क्याउने गर्थे। तर कुरा गर्दा जस्तो वरपक्ष भने भेटिन सकिरहेको थिएन। गाउँमा पढ्ने–लेख्ने, अड्कन सक्ने, परिवार मिल्ने जस्तो केटा भेट्नै मुस्किल। यही कारण सानिमाको विवाह टरेर टर्दै आएको थियो। सानिमाबाहेक मामाघरमा स्थायी रूपमा बस्ने कोही थिएनन्। हजुरबा बेलाबेला घरमा बस्नुभए पनि प्रायः दिनभर साथीहरूसँग बजारमा गफगाफमै रमाउनु हुन्थ्यो। मामा त जागिरकै कारण काठमाडौंमै बस्थे। त्यसैले घरमा सानिमाले प्रायः एक्लै समय काट्नुपर्ने हुन्थ्यो। सानिमा भने साँच्चै रमाइलो स्वभावकी थिइन्। कोहीसँग बोलेपछि तुरुन्तै नजिकिएर आफ्नो बनाउन सक्ने खालकी। उनको हाँसो, कुरा गर्ने तरिका, हरेकलाई सम्मान दिने बानीले गर्दा गाउँमा सबैले उनीलाई मन पराउँथे। खेतमा काम गर्दा, घरमा पाहुना आउँदा वा मेलामा घुम्दा – सबै ठाउँमा सानिमाको जोश र चमक छुट्टै देखिन्थ्यो। उनीलाई सुन्दर देखिन मन पर्थ्यो। राम्रा लुगा लगाएर ऐनामा हेरिरहन मन पर्थ्यो। त्यो सौखलाई कतिले “फेशन” भन्थे, कतिले “स्टाइल” भन्थे। तर, वास्तवमा सानिमाको आत्मविश्वास नै उनको ठूलो सुन्दरता थियो। सजिलो कुर्ता–सुरुवाल होस् वा सधैं मनपर्ने साधारण सारी, जसै लगाए पनि उनी भर्खर फुल्न लागेको गुलाफझैं देखिन्थिन्।
सानिमा निकै सेक्सी लुगाको सौखिन केटी। आफ्नो ठुला 👉 Click Here for Full Story
