सुनिता मेरो साथीको बैनी हो। छात्रावासमा बस्छे। र मित्र र म साथै अपार्टमेन्टमा बस्छौ। सुनिता ब्याचलर अध्ययन गर्दै छे। भौतिकशास्त्रमा पनि ठीकै छिन् जस्तो लाग्छ। छात्रावासको बास, परीक्षाको दबाब, ताजा हुन कता जाऔँ हुँदो होला। काम भ्याएर म काठमाण्डौ पुगे। र उसलाई फोन गरे। ’, उनले मोबाइलबाटै अनुरोध गरी। ‘ल के। ’, मैले आश्वासन दिए। फ्राइडे साँझ ऊ हाम्रो अपार्टमेन्टमा आइपुगी। परीक्षाको समय छात्रावास छाडेर हिडेकी भन्दै केही बेर साथीले सुनितालाई गाली गर्यो। सारा चुपचाप भए पश्चात ‘फिजिक्स सिकाईदिनु न’, भन्दै साथीकै अघि सुनिताले मलाई अनुरोध गरी। साथीले अझ गाली नगरोस् भनेर उनले आफूलाई बचाउ गर्न यसो गरिरहेकी थिइ। साथीले छड्के नजरले बैनिलाई घुर्दै थियो। ’, सुनिताले रिसाउँदै भनी। ’, मैले दुवै जनालाई शान्त बनाउन खोजे। ‘ल ल पढपढ…’, मित्र उठेर आफ्नो रुममा छिर्यो। हामीहरू दुईटै लिभिङ कोठामा थियौ। उनले ब्याग बाट किताब र कापी निकाली। उनले नबुझेका कुराहरू सोध्न थाली। जमिनमा बसिकन हामीहरू भौतिकशास्त्रका प्रश्नहरू समाधान गर्न थाल्यौ। बेलुका पर्दै गयो। साथीको कोठाको लाइट निभ्यो। मित्र घुरेको आवाज अझ अझ ठूलो सुनिन थाल्यो। दुई घण्टा बिति सकेको थियो। हाम्रो भौतिकशास्त्रको पढाइलाई रातिको अँध्यारोले खाइ सकेको थियो। हामीहरू पुस्तक र कपी फैलाएर, अरू कुराकानीका सन्दर्भमा झुम्न प्रारम्भ भएका थियौ।
उनका साना पातलो हाफ पेन्ट माथि सरेका थिए। मेरो अघि फैलिएको उनका सेतो तिघ्रामा नयन जानु सुरु गरेको थियो। ‘तपाइ एक्लो घुम्नलाई किन जानु भएको? ’, उनले सोधी। ’, मैले भने। ‘किन पर्छ विवाद? ’, उनले पेन टोक्दै सोधी। ‘धेरै विषयमा पर्छ। ’, उनले जिस्काइ। ’ ‘कहाँ सहजै ब्रेक भयो? कति मास किच किच भए पश्चात अब सक्दिनँ भनेर छोडेम। ’ ‘कलेजबाट एउटा कार्यक्रममा जाँदा भेटघाट भयको हो। र कुराकानी गरिन्थ्यो। फोन गरिन्थ्यो। ’ मेरो प्रेमकाहानी सुन्दा सुनिताको मुहारमा जिज्ञासा देखिन्थ्यो। नयन ठूला बनाएर उनले प्रश्न सोध्दै थिइ। ’, उनले हाँस्दै भनी। ‘ स्नातकको आधी पनि सिद्धिएको छैन। ’ ‘हो। ’ ‘मेरो त प्रेमी पनि कहिले बन्ने हो! ’, उनले अनुहार बिगार्दै सोधी। ’, उस्को गाला चिम्टदै भने। हट छ्यौ, 👉 Click Here for Full Story
