तीन वर्ष अगाडिको कुरा हो । धेरै समयपछि म आफ्नो गाउँ फर्किएको थिएँ । गाउँमा पुगेपछि पुराना साथीहरूसँग भेटघाट, गफसप्पा गर्न थालेँ । त्यही क्रममा थाहा पाएँ– गाउँकै एक दाइको बिहे भइसकेको रहेछ, र अहिले त दाइ विदेशमा रहेछन् । दाइकी पत्नी, जसलाई हामी सबै “भाउजू” भनेर सम्बोधन गर्थ्यौं, गाउँकै कार्यक्रमहरूमा सक्रिय रहिछिन् । मैले पहिलोपटक उनलाई महिला समूहको एक बैठकमा देखेको थिएँ । उनी सरल पोशाकमा थिइन्—सारी र ब्लाउज, तर शरीरमा यति आत्मविश्वास झल्किएको थियो कि कसैले पनि हेरेर शहरिया छोरीको जस्तो भान पाउँथ्यो । ” त्यसपछि कहिलेकाहीँ गाउँमा भेट्दा हाम्रो गफ साधारण हुन्थ्यो– “नमस्ते, सन्चै छ? ” भन्दा बढी केही हुन्थेन । म पनि अलि लजालु स्वभावको, महिलाहरूसँग खुलेर कुरा गर्ने बानी नभएकाले, मनमा आए पनि मुखले भनेन । एकदिन कार्यालयको काममा मोटरसाइकलमा हिँडिरहेको थिएँ । बाटोमा ठुलो ट्राफिक जाम भयो । नजिकै दुर्घटना भएको रहेछ । ” म ढल्केर हेर्छु, अनि झस्किएँ—त्यो भीडबीच उही भाउजू उभिएकी थिइन् । यसपटक उनी अरूभन्दा एकदमै फरक देखिइन्—फिट जिन्स, हल्का टिचर्ट, कपालमा कर्ल, खुट्टामा अग्ला हिल । साच्चिकै कुनै फिल्मकी हिरोइन जस्तै लागिन् । ” त्यहीबेला उनले मलाई घरमा चिया खान निम्त्याइन् ।
सुरुमा अलिक हिच्किचाएँ, तर उनले भाइलाई पठाएरै बाटो खाली गराइन् र मलाई लिएर आफ्नो घर पुगिन् । घरमा पुगेपछि उनले चिया ल्याइन्, हामी दुइजना आँगनमा बस्यौं । वरिपरिका मान्छेहरू दुर्घटनाबारे कुरा गर्दै थिए, तर मेरो मन भने अर्कै दुनियाँमा भासिएको थियो । भाउजू हाँस्दा गालामा झल्किने डिम्पल, निधारमा सानो कोठी, अनि आँखामा चमक—यी सबैले मलाई आकर्षित गरिरहेका थिए । कहिलेकाहीँ हाम्रो नजर ठोक्किन्थ्यो, अनि म लजाएर 👉 Click Here for Full Story
