.webp)
विश्वप्रकास र म बाल्यकालदेखिका अटुट साथी थियौं। हाम्रो दोस्ती यति गहिरो थियो कि एकै आत्मा दुई शरीरमा बाँचेको जस्तो लाग्थ्यो। कक्षा १२ को परीक्षा एकसाथ दिएपछि विश्वप्रकास उच्च शिक्षाका लागि विदेश जाने भयो। उसको परिवार सम्पन्न थियो, त्यसैले यो निर्णय सहजै भयो। तर, विश्वप्रकास कहिल्यै पनि आफ्नो धनको घमण्ड गर्दैनथ्यो। ऊ त सरल र मनकारी थियो। विश्वप्रकास गएपछि उसको घरमा मेरो ओहोरदोहोर केही पातलिए पनि, पूरै बन्द भने भएको थिएन। उसको घरमा अब उसका बुवा-आमा र करिब डेढ वर्षले कान्छी बहिनी इश्ना मात्रै थिए। त्यो समयमा मसँग कम्प्युटर थिएन। त्यसैले, केही काम पर्दा म विश्वप्रकासकै घरमा जान्थेँ। एस्सी. पनि पढिरहेको थिएँ। अनलाइन फारम भर्न र अनुसन्धान गर्नका लागि म प्रायः विश्वप्रकासको घरमा पुग्थेँ। एक दिन त्यसैगरी म एउटा महत्त्वपूर्ण फारम भर्न त्यहाँ गएँ। विश्वप्रकासका बुवा-आमा दुवै जागिरे हुनुहुन्थ्यो। त्यस दिन पनि उहाँहरू कार्यालय गइसक्नुभएको थियो। मैले ढोका ढकढक्याएँ, तर कसैले पनि ढोका खोलेन। ढोका अलिअलि धकेल्दा सजिलै खुल्यो, र म सरासर भित्र गएर कम्प्युटर कोठामा छिरेँ। विश्वप्रकासका बुवा एउटा ठूलो अन्तर्राष्ट्रिय गैरसरकारी संस्थामा काम गर्नुहुन्थ्यो, र त्यस बेला नेपालका थोरै घरमा मात्र यस्तो सुविधा हुँदा पनि उनीहरूको घरमा जतिवटा कम्प्युटर चलाए पनि हुने इन्टरनेटको सुविधा थियो।
म आफ्नो काममा व्यस्त थिएँ। एकाएक मेरो याहू मेसेन्जरमा एउटा म्यासेज आयो। "दाइ, आजकल कता हराउनुभएको? " – इश्नाले लेखेकी रहिछ। "कहाँ आउनु? तपाईंहरू घरमा भेट्नै हुन्न," मैले पनि रमाइलो मान्दै जवाफ दिएँ। " उसले मेरो कुरामा थपथाप गर्दै भनी। " हामी यसैगरी कुरा गर्दै थियौं। मेरो कम्प्युटर कोठासँगै जोडिएको इश्नाको कोठाबाट केही आवाज आइरहेको जस्तो लाग्यो। सुरुमा त मैले खासै ध्यान दिइनँ। तर केही बेरपछि त्यो आवाज स्पष्ट सुनिन थाल्यो। अह… अह… को आवाजले मेरो ध्यान तान्यो। मलाई लाग्यो, इश्ना सायद लडी-बुडी गरेर रुँदै छे। म हतार-हतार ढोका ढोकाएर कोठाभित्र पसेँ। तर, मैले देखेको दृश्यले मलाई स्तब्ध बनायो। इश्ना आफ्नो कोठामा नुहाएर भर्खरै निस्केकी रहिछ, र घाम ताप्दै शरीरमा तेल मालिस गर्दै थिइ। उनलाई अकस्मात 👉 Click Here for Full Story
