कामको सिलसिलामा बसन्त एउटा दूरदराजको परियोजनास्थलमा बस्न थालेको थियो। सहरको कोलाहलबाट टाढा, प्रकृतिले भरिएको त्यो ठाउँमा उसको दैनिकी आफ्नै तालमा चलिरहेको थियो। संयोगवश, विद्यालयमा बिदा भएकाले उसकी पत्नी ग्रेशिका आफ्ना छोराछोरीसहित केही दिनका लागि बसन्तसँगै बस्न आइपुगेकी थिइन्। परियोजनाको लागि बनाइएको क्वार्टरमा कोठाको कुनै कमी थिएन, त्यसैले उनीहरू आरामले बसिरहेका थिए। यसैबीच, एउटा प्राविधिक कामका लागि कमल पनि त्यही परियोजनास्थलमा आइपुगेको थियो। आफ्नो कामको जिम्मेवारीअनुसार उसले यहाँ आएर एउटा उपकरण जडान गरी सञ्चालन गर्नुपर्ने थियो। दिनभरिको काममा व्यस्त हुँदाहुँदै साँझ परिसकेको थियो। जब साँझ परेपछि कमल आफ्नो गेस्टहाउस फर्कने तयारी गर्दै थियो, तब परियोजनाको गाडी बिग्रिएको खबर आयो। अब कमलसँग बसन्तको क्वार्टरमै बास बस्नुको विकल्प थिएन। "यसमा चिन्ता गर्नुपर्ने केही छैन," बसन्तले कमललाई आश्वस्त पार्दै भन्यो, "यो त झन् राम्रो भयो। " कमललाई सबैभन्दा ठूलो समस्या आफ्नो लुगाफाटाको भएको थियो, किनकि ऊसँग परिवर्तन गर्ने कुनै लुगा थिएन। तर बसन्तले आफ्नै लुगा दिएपछि त्यो समस्या पनि समाधान भयो। केटाकेटीहरूसँग खेल्दै, गफ गर्दै खाजा खाइसकेपछि बसन्त र कमल टेलिभिजन हेर्न बसे। आज रातिको खाना केही ढिलो भयो। खाना खाइसकेपछि पनि छोराछोरीले एउटा बोर्ड गेम खेल्ने इच्छा देखाए। त्यसैले, उनीहरूले अर्को एक चरण गेम खेले।
"अब सुत्ने बेला भयो," ग्रेशिकाले छोराछोरीलाई सम्झाउँदै उनीहरूको कोठामा सुताउन लगिन्। बसन्त पनि छोरालाई सुताउन उनीहरूसँगै गए। क्वार्टरको बैठक कोठा निकै ठूलो थियो। कमललाई त्यही बैठक कोठामै सुत्ने व्यवस्था गर्ने कुरा भएको थियो। बसन्त र ग्रेशिका छोराछोरीलाई सुताउन गएपछि कमल एक्लै टेलिभिजन हेर्दै बसिरहेको थियो। करिब १०-१५ मिनेटपछि ग्रेशिका त्यहाँ आइन्। " कमलले कुराको थालनी गर्यो। उनीहरूबीच केही समय सामान्य कुराकानी चल्यो। ग्रेशिकाले कमललाई आफ्नो परिवार र सहरको जीवनबारे सोधिन्। कमलले पनि आफ्नो जागिर र अन्य कुराहरू सुनायो। केही बेरमा बसन्त पनि आइपुग्यो। " "ओहो! होइन, मलाई त यही सोफामै भए पनि हुन्छ," कमलले भन्यो। " त्यसपछि तीनै जना टेलिभिजन हेर्दै र गफ गर्दै बसे। यद्यपि, उनीहरूले पहिले कम्प्युटरमा 'च्याट' गर्दा निकै भित्री कुराहरू थाहा पाइसकेका थिए, तर अहिले भने उनीहरूको कुराकानी औपचारिक दायराभित्रै चलिरहेको थियो। कमलले ग्रेशिकालाई 'भाउजू' भनेर सम्बोधन गरिरहेको थियो। कुराकानीका क्रममा ग्रेशिकाले कमलको श्रीमतीबारे कुरा निकालिन्। " उनले सोधिन्। "अहिले कामको हतारमा हिँडेको, अब अर्कोपटक आउँदा ल्याउँला नि," कमलले जवाफ दियो। "मैले त भाउजू कस्ती हुनुहुन्छ भन्ने पनि थाहा छैन, कहिल्यै देखेको छैन," ग्रेशिकाले जिज्ञासु हुँदै भनिन्। " कमलले प्रश्न गर्यो। "देखाउनुस् न," ग्रेशिकाको उत्सुकता बढ्यो।
कमलले आफ्नो ल्यापटप खोल्यो। केही क्षणमै उसकी पत्नी पार्वतीको फोटो स्क्रिनमा देखायो। त्यसपछि छोरीको, अनि पूरै परिवारको फोटोहरू देखाउँदै गयो। "अस्ति खिचेको त्यो फोटो पनि देखाउनुस् न," बसन्तले अचानक कुराको सन्दर्भ फेर्यो। फोटो देखाउने क्रममा कमलले एउटा अलि फरक तस्बिर स्क्रिनमा ल्यायो, जसमा पार्वती निर्वस्त्र भएर दुवै हातले आफ्नो वक्षस्थल छोपेर मुस्कुराइरहेकी थिइन्। "वाऊ! राम्रो," बसन्तले अनौपचारिक रूपमा टिप्पणी गर्यो। " बसन्तको प्रस्तावपछि सबैजना भुइँमा बसे। बसन्त एकपटक बच्चा सुते कि सुतेनन् भनेर हेर्न गयो। फर्केर आउँदा उसले बैठक कोठाको बत्ती निभाइदियो। अब कोठामा टेलिभिजन र ल्यापटपको स्क्रिनबाट आउने उज्यालो मात्र थियो। ग्रेशिका ल्यापटपको ठ्याक्कै अगाडि बसिन्, जबकि कमल र बसन्त उनीहरूको दायाँ र बायाँ बसेका थिए। ग्रेशिका आफ्नो बायाँतिर बसिरहेको बसन्तको काँधमा अडेस लागेर बसेकी थिइन्। कमलले अब उनीहरूले कहिल्यै नदेखेका पार्वतीका 👉 Click Here for Full Story
