काठमाडौँको सहर, मानिसहरूको अविरल सागर। यो महानगरको भीडभाडमा कोही आफ्ना सपनाको भारी बोकेर हिँड्छन्, कोही जीवनको सङ्घर्षमा दौडिरहेका हुन्छन्। यहाँ मान्छेहरूको अनुहारमा एक किसिमको अपरिभाषित रिक्तता, कुनै कुराको अभाव, या केही हासिल गर्ने हतारो स्पष्ट देख्न सकिन्छ। कोही सरल र सोझो बाटोबाट आफ्नो जीवनयापन गरिरहेका छन् भने, कोही फट्याइँ र तिकडम गरेर गुजारा चलाउँछन्। कसैको पाइला कामको दौडधुपमा व्यस्त छ भने कसैको दिन बिना कुनै खास उद्देश्य सहरका गल्लीमा हराउँछ। यस्तै, खासै जरुरी काम नभए पनि केवल दिन काट्नका लागि ईसानी र स्नेहा सहर घुम्न निस्किए। उनीहरू काठमाडौँको एउटा प्रतिष्ठित क्याम्पसमा अध्ययनरत थिए। स्नेहा, गाउँको निष्कपटतालाई मनमा बोकेर अध्ययनका लागि यो कोलाहलपूर्ण सहरमा आएकी थिइन्। यौवनको त्यो आकर्षक समय, जब स्याल पनि सुन्दर देखिन्छ भन्ने उखान चरितार्थ हुन्छ, त्यस्तो बेला यी दुई युवती ईसानी र स्नेहालाई बाटोमा हेर्नेहरूको कमी थिएन। के बूढा, के युवा, के बालक, हरेक उमेरका पुरुषहरूको नजर उनीहरूको आकर्षक अनुहार र सुगठित शरीरमा टक्क अडिन्थ्यो। त्यस दिन उनीहरू काठमाडौँको एउटा पार्कमा पुगे। त्यहाँको वातावरण प्रेमिल जोडीहरूको उपस्थितिमा अझै रमाइलो बनेको थियो। कुनै-कुनै जोडीहरू त यति नजिक थिए कि उनीहरूलाई देखेर ईसानीको मनमा एक प्रकारको उत्तेजना पैदा भयो।
” तर ईसानीले हार मानिनन्। उनले भनिन्, “तँ र म त एकै आत्माका साथी हौँ। हामीले एक-अर्कालाई राम्ररी बुझेका छौँ। मलाई किन आफ्नो मनको कुरा लुकाउँछेस्? ” ईसानीको त्यो सद्भावपूर्ण बोलीले स्नेहालाई भावुक बनायो। उनले भनिन्, “धन्य ईसानी, तँ मेरो आत्मीय साथी होस्, कति प्यारी छेस् है! ” यसरी कुरा गर्दै उनीहरू पार्कबाट निस्किए र भोलिपल्ट चलचित्र हेर्ने योजना बनाए। भोलिपल्ट, निर्धारित समयमा ईसानी स्नेहाको कोठामा आइपुगिन्। ” कोठामा पस्दै ईसानीले सोधिन्। ” स्नेहाले कुर्ता-सुरुवाल लगाएको देखेर ईसानीले भनिन्, “छ्या, यो के लगाएको? ” ईसानीको कुरा सुनेर स्नेहाले तुरुन्तै कपडा फेरिन्। टाइट टिसर्ट र पेन्टमा उनको शरीर अझ आकर्षक देखियो। त्यसपछि ईसानीले आफ्नो चालकलाई गाडी सुरु गर्न भनिन् र उनीहरू ग्वार्कोस्थित एउटा चलचित्र घरमा पुगे। हलभित्र पस्न लाग्दा ईसानीले आफ्ना पुराना साथी उत्तम लाई देखिन्। ” उनले मधुरो स्वरमा बोलाइन्। उत्तम पछाडि फर्कियो र ईसानीलाई देखेर खुसी हुँदै भन्यो, “ओहो, ईसानी! के छ खबर? ” ईसानीले व्यङ्ग्य गर्दै जवाफ दिइन्, “ठीकै छ नि उत्तम , कहाँ जानु र! बरु तिमी पो मुख देखाउन छोड्यौ। ” उत्तम ले स्पष्टीकरण दियो, “त्यस्तो नसोच न! म मेरा पुराना साथीहरूलाई कहिल्यै बिर्सन्न। ” दुवैले हात मिलाए।
उत्तम मनमनै स्नेहाको सुन्दरता देखेर मुग्ध भयो। “कति राम्री केटी रै’छ बा! ” उसले सोच्न थाल्यो। चलचित्र सकिएपछि उनीहरू बाहिर निस्किए। ईसानीले उत्तम सँग बिदा मागिन्, तर उत्तम ले उनलाई आफ्नो गाडीमा बागबजारसम्म छोडिदिने प्रस्ताव राख्यो। ईसानी र स्नेहा सहमत भए। गाडी गुड्न थाल्यो। उत्तम धनी बाबुको छोरा भए पनि सरल र पढाइमा लगनशील थियो। स्नेहा मौन थिइन्। उत्तम ले स्नेहासँग कुरा गर्न खोज्यो। ” उत्तम ले सोध्यो। स्नेहाले स्पष्ट पारिन्, “हैन, तपाईंहरू कुरा गर्दै हुनुहुन्थ्यो। ” त्यसपछि उत्तम ले स्नेहाको घर, कलेज र बसाइँको बारेमा सोध्यो। स्नेहाले आफ्नो कलेजको नाम र होस्टेलमा बस्ने कुरा बताइन्। उनले आफ्नो घर रौतहटमा भएको जानकारी दिइन् र उनीहरूले एक-अर्कासँग फोन नम्बर साटासाट गरे। पुतलीसडकमा ओर्लेर उनीहरू छुट्टिए। स्नेहा र ईसानी हिँड्दै कोठातिर लागे। उत्तम भने रातभरि स्नेहाको सुन्दरता, उनको भद्र व्यवहार र पुष्ट शरीरको कल्पना गर्दै बस्यो। भोलिपल्ट बिहान, कलेजबाट फर्किएपछि स्नेहाको फोन आयो। होस्टेलकी टेलिफोन किपरले दिएको जानकारीअनुसार स्नेहा फोन उठाउन गइन्। ” उताबाट उत्तम को आवाज आयो। स्नेहाले चिन्न सकिनन्। उत्तम ले ठट्टा गर्दै भन्यो, “यति चाँडै बिर्सनुभयो कि क्या हो? ” स्नेहालाई रिस उठ्यो र उनले कडा स्वरमा भनिन्, “तपाईं को हो, मैले चिन्न सकिनँ।
” उत्तम ले नाम बताएपछि स्नेहा अचम्ममा परिन्। “ओ माई गड! आइ एम सरी, उत्तम जी! ” उनीहरूबीच सामान्य कुरा भयो र उत्तम ले भोलिको लागि भेट्ने समय माग्यो। स्नेहाले भोलि फोन गर्ने वाचाका साथ फोन राखिन्। उता उत्तम स्नेहासँग भेट भएदेखि बेचैन थियो। स्नेहा पनि खुसीले एक्लै हाँस्न र उत्तम लाई सम्झिन थालिन्। उनले आफूलाई उत्तम को श्रीमती बनेको पनि कल्पना गर्न थालिन्। उनीहरूबीच फोनमा बारम्बार कुराकानी हुन थाल्यो र उनीहरू नजिकिए। ” ईसानीले उत्साहका साथ भनिन्, “ठिकै छ, भेट न त! उत्तम ह्याण्डसम र भद्र पनि छ। ” ईसानीले केही अश्लील कुराहरू पनि जोडिन्। ” ईसानीका कुराहरू स्नेहाको मनमा घुमिरहे। उनलाई कतिबेला उत्तम लाई भेटुँ जस्तो लागिरहेको थियो। निर्धारित समयमा उनीहरू भेटे र प्रेममा बाँधिए। काठमाडौँको एउटा पार्कमा उनीहरूले दिन बिताए। उनीहरूलाई छुट्टिन मन थिएन, तैपनि साँझ परेपछि छुट्टिए। त्यसपछि उनीहरू दैनिक भेट्न थाले। उत्तम स्नेहाको लागि जे पनि गर्न तयार थियो र स्नेहाले पनि उसलाई जीवनसाथी मानिसकेकी थिइन्। एक दिन ईसानीले स्नेहालाई फेरि त्यस्तै अश्लील प्रश्न गरिन्। ” ईसानीले भनिन्, “उसो भए उत्तम तेरो हुँदैन। पुरुषले सधैँ त्यही कुरा चाहन्छ। ” ईसानीले यो पनि बताइन् कि पुरुषले टाढा घुम्न जाने प्रस्ताव राख्नुको अर्थ त्यही हुन्छ।
ईसानीका कुराले स्नेहाको मनमा हलचल मचायो। उनलाई उत्तम ले नगरकोट घुम्न जान राखेको प्रस्ताव याद आयो। उनले आफैँसँग प्रश्न गरिन्, “के उत्तम मेरो हुन सक्दैन? के म उसको सङ्गिनी बन्न सक्दिनँ? ” स्नेहाले उत्तम लाई फोन गरिन्। उत्तम ले उनको आवाजबाट नै उनलाई चिन्यो। उनीहरूको कुरामा थप आत्मीयता आयो। उनीहरूले पुनः भेट्ने समय तय गरे। दुई बजे उनीहरू एक रेस्टुरेन्टमा भेटे। त्यहाँ उनीहरूले खाए, गफ गरे र 👉 Click Here for Full Story
