दिदी र मेरो उमेर निकै फरक थियो। म अहिले भर्खरै २५ टेकेको, भविष्यप्रति जोश र जिज्ञासाले भरिएको युवावस्थामा थिएँ भने दिदी पहिले नै ४५ वर्ष काटिसक्नुभएको थियो। दिदीको बिहे म सानै हुँदा भएको रे, त्यो बेला मति थोरै थिएँ, सम्झन सक्दिन। तर गाउँमा जाँदा दिदीको घरमा केही दिन बिताउने मेरो बानी भने सधैं उस्तै रह्यो। दिदीका दुई छोरीहरू छन्, दुबै क्याम्पस पढ्दैछन्। भिनाजु सरकारी जागिरे, घरमा अभाव केही छैन। आर्थिक हिसाबले दिदीको परिवार व्यवस्थित भए पनि, कहिलेकाहीँ सानो कुराले विवाद बढ्थ्यो। दिदीको बोल्ने स्वभाव खुला थियो— कहिलेकाहीँ त्यही कुरा समस्या बन्थ्यो। सामान्य कुरालाई पनि ठूलो बनाइहाल्ने बानीले भिनाजु रिसाउने गर्नुहुन्थ्यो। अनि घरको वातावरण चुपचाप भन्दा पनि अलिकति चर्काचर्कीको रंगमा रंगिन्थ्यो। ” “हिजोआज अलिकति कुरा गर्दा पनि कराउन थाल्नुहुन्छ। ” म हल्का टोलाएँ। वास्तवमा गल्ती दिदीको पनि कम थिएन। ” यो असत्य आश्वासन थियो, तर दिदीको आँखामा भरोसा झल्किएको देखेर केही भन्न सकिनँ। ” म टेलिभिजनमा रमाइरहेको थिएँ। ” उनको सोझो व्यवहारमा एक किसिमको आत्मीयता थियो। म आफ्नै कोठामा गएँ र धुनुपर्ने कपडा ल्याएर दिदीको हातमा थमाएँ। दिदी मुस्कुराउँदै बाहिर निस्कनुभयो। गाउँको घर वरिपरि अग्ला रूखहरू, नजिकैको धाराको कलकल आवाज, अनि साँझको चिसो हावा— सबैकुराले वातावरणलाई स्वच्छ र शान्त बनाइदिएको थियो।
म एक्लै टेलिभिजन हेर्दा अल्छि लाग्यो। अनि आफ्नो कोठामा चढेँ। झ्यालबाट बाहिर हेरें। धाराको छेउमै दिदी कपडा पखाल्दै हुनुहुन्थ्यो। उनको हातमा कपडाको फेर्नी ताल, पानीको आवाजसँग मिसिँदै, कुनै लयजस्तो लाग्थ्यो। म केही बेर चुपचाप नियालिरहेँ। दिदी त्यसपछि पोलमा कपडा झुण्ड्याउन लाग्नुभयो। म हेर्दाइ थिए , दिदी फेरी धारा तिर लाग्नुभयो। झटपट म्याक्सी खोल्नुभयो। र ब्रा खोलेर जमिनमा फाल्नुभयो। हृदयमा अचानक चाल भयो। हात काम्न थाल्यो। झ्यालमा छेउ लागेर मुनि हेर्न थाले। दिदीको ठुला
👉 Click Here for Full Story
