पोखरामा कामको कारण सरुवा भएको थियो। सुरुमा त बस्ने ठाउँ खोज्दा अलिक अप्ठ्यारो पर्यो। लामो समय बस्नुपर्ने होइन पाँच–छ महिनाजति मात्रै भएकाले सामान किन्ने झन्झटमा पर्न चाहिनँ। यत्तिकैमा संयोगवश गाउँकै चिनजानका अङ्कल पोखरामा भेटिए। उनी केही वर्षयता लेकसाइडमा बस्दै आएका रहेछन्। मैले कोठा खोज्ने कुरा राख्दा उनले ठट्टै गर्दै भने “छोटो समय बस्ने भने किन झन्झट खोज्छौ र? ” त्यो प्रस्तावले मलाई राहत मिल्यो। दिउँसो कार्यालयको काम सकेर बेलुका उनको घरतिर लागेँ। फोन गरेर ठेगाना सोध्दै गएपछि ठूलो तीनतले घरको गेटमा पुगें। गेट खोलेर भित्र पस्दा दुबोले छोपिएको हरियो आँगन मन लोभ्याउने खालको थियो। त्यही आँगनको कुनामा एउचियायुवती सेतो कुकुरसँग खेल्दै थिई। उसको हाँसो र बोलीमा एक प्रकारको मिठास थियो जस्तो कुनै पुरानो परिचित अचानक भेटिएझैँ। मलाई देख्नासाथ ऊ हल्का लजाउँदै घरभित्र पसिन्। म पनि पछिपछि छिरेँ। भित्र अङ्कल टेलिभिजनमा समाचार हेर्दै थिए। ” थोरैमैमा आँगनमा देखिएकी त्यही युवती चिया लिएर आयी। नजिकबाट हेर्दा ऊ झन् उज्यालो देखिन्थी। स्वभावमा चञ्चल बोलीमा मिठास तर आँखामा एक किसिमको गहिराइ। ” “नमस्ते दाइ ” भन्दै उसले हल्का हाँसो मिसाएर अभिवादन गरिन्। उसको बोली हाउभाउ र आत्मविश्वासले एकैपटक अपरिचितलाई पनि आत्मीय बनाउन सक्ने
👉 Click Here for Full Story
गाउले अंकल को छोरी ईसानीलाई पोखरामा गरेको कथा। Gaaule Ankal Ki Chhori Ishani Lai Pokharaama Gareko Katha । Nepali Top online Story
पोखरामा कामको कारण सरुवा भएको थियो। सुरुमा त बस्ने ठाउँ खोज्दा अलिक अप्ठ्यारो पर्यो। लामो समय बस्नुपर्ने होइन पाँच–छ महिनाजति मात्रै भएकाले सामान किन्ने झन्झटमा पर्न चाहिनँ। यत्तिकैमा संयोगवश गाउँकै चिनजानका अङ्कल पोखरामा भेटिए। उनी केही वर्षयता लेकसाइडमा बस्दै आएका रहेछन्। मैले कोठा खोज्ने कुरा राख्दा उनले ठट्टै गर्दै भने “छोटो समय बस्ने भने किन झन्झट खोज्छौ र? ” त्यो प्रस्तावले मलाई राहत मिल्यो। दिउँसो कार्यालयको काम सकेर बेलुका उनको घरतिर लागेँ। फोन गरेर ठेगाना सोध्दै गएपछि ठूलो तीनतले घरको गेटमा पुगें। गेट खोलेर भित्र पस्दा दुबोले छोपिएको हरियो आँगन मन लोभ्याउने खालको थियो। त्यही आँगनको कुनामा एउचियायुवती सेतो कुकुरसँग खेल्दै थिई। उसको हाँसो र बोलीमा एक प्रकारको मिठास थियो जस्तो कुनै पुरानो परिचित अचानक भेटिएझैँ। मलाई देख्नासाथ ऊ हल्का लजाउँदै घरभित्र पसिन्। म पनि पछिपछि छिरेँ। भित्र अङ्कल टेलिभिजनमा समाचार हेर्दै थिए। ” थोरैमैमा आँगनमा देखिएकी त्यही युवती चिया लिएर आयी। नजिकबाट हेर्दा ऊ झन् उज्यालो देखिन्थी। स्वभावमा चञ्चल बोलीमा मिठास तर आँखामा एक किसिमको गहिराइ। ” “नमस्ते दाइ ” भन्दै उसले हल्का हाँसो मिसाएर अभिवादन गरिन्। उसको बोली हाउभाउ र आत्मविश्वासले एकैपटक अपरिचितलाई पनि आत्मीय बनाउन सक्ने
👉 Click Here for Full Story
