काठमाडौँको चहलपहलभित्र रहेको हाम्रो कलेज आफैंमा एउटा छुट्टै संसार जस्तै लाग्थ्यो। बिहान कलेज गेटभित्र पस्नेबित्तिकै देखिने साथीहरूको भीड, क्यान्टिनबाट आउने चियाको बास्ना, अनि कोरिडोरमा गुञ्जिने हाँसो—यी सबैले दिनलाई रमाइलो बनाइदिन्थे। म त्यतिबेला आफ्नो पढाइसँगै अतिरिक्त गतिविधिहरूमा पनि निकै सक्रिय थिएँ। विशेषगरी डान्स र गायनतर्फ मेरो सधैं रुचि रहँदै आएको थियो। स्कुलदेखि नै म स्टेजमा उभिन डराउँदिनथेँ, बरु त्यहीँ उभिएर आफ्नो कला देखाउन मन लाग्थ्यो। कलेजको नयाँ सत्र सुरु भएको केही समयमै “वेलकम प्रोग्राम” हुने घोषणा भयो। यो कार्यक्रम हरेक वर्ष नयाँ विद्यार्थीहरूलाई स्वागत गर्न आयोजना गरिन्थ्यो, र यसमा विभिन्न प्रस्तुति हुने गर्थे—डान्स, गीत, नाटक आदि। म यसपटक पनि केही नयाँ गर्ने उत्साहमा थिएँ। त्यसैले बिना धेरै सोचविचार, मैले डान्सका लागि आफ्नो नाम दर्ता गराएँ। त्यही समयमा पहिलो पटक मैले बिनिता लाई ध्यान दिएँ। उसलाई पहिले पनि कलेजमा देखेको थिएँ, तर कहिल्यै बोल्ने मौका भने मिलेको थिएन। ऊ मेरो सेक्षनको त थिइन, तर फ्याकल्टी एउटै भएकोले कहिलेकाहीँ ब्रेक टाइममा आँखाजुधाइ हुन्थ्यो। उसको अनुहारमा सधैं शान्त मुस्कान हुन्थ्यो, र उसले बोल्दा पनि निकै नम्रता झल्किन्थ्यो। डान्सका लागि सेलेक्सन हुँदा हामी दुवै छानियौँ। संयोगले, हामीलाई एउटै जोडी (पार्टनर) बनाइयो। सुरुमा अलि अचम्म लाग्यो—किनकि हामी एकअर्कालाई खासै चिन्दैनथ्यौँ। तर त्यही अपरिचितपनमै एउटा
👉 Click Here for Full Story
त्यो दिन मैले उनलाई बेसरी किस गरे । नेपाली कथा अनलाइन साईट फ्री TYo din maile Unlai Besari Kiss gare
काठमाडौँको चहलपहलभित्र रहेको हाम्रो कलेज आफैंमा एउटा छुट्टै संसार जस्तै लाग्थ्यो। बिहान कलेज गेटभित्र पस्नेबित्तिकै देखिने साथीहरूको भीड, क्यान्टिनबाट आउने चियाको बास्ना, अनि कोरिडोरमा गुञ्जिने हाँसो—यी सबैले दिनलाई रमाइलो बनाइदिन्थे। म त्यतिबेला आफ्नो पढाइसँगै अतिरिक्त गतिविधिहरूमा पनि निकै सक्रिय थिएँ। विशेषगरी डान्स र गायनतर्फ मेरो सधैं रुचि रहँदै आएको थियो। स्कुलदेखि नै म स्टेजमा उभिन डराउँदिनथेँ, बरु त्यहीँ उभिएर आफ्नो कला देखाउन मन लाग्थ्यो। कलेजको नयाँ सत्र सुरु भएको केही समयमै “वेलकम प्रोग्राम” हुने घोषणा भयो। यो कार्यक्रम हरेक वर्ष नयाँ विद्यार्थीहरूलाई स्वागत गर्न आयोजना गरिन्थ्यो, र यसमा विभिन्न प्रस्तुति हुने गर्थे—डान्स, गीत, नाटक आदि। म यसपटक पनि केही नयाँ गर्ने उत्साहमा थिएँ। त्यसैले बिना धेरै सोचविचार, मैले डान्सका लागि आफ्नो नाम दर्ता गराएँ। त्यही समयमा पहिलो पटक मैले बिनिता लाई ध्यान दिएँ। उसलाई पहिले पनि कलेजमा देखेको थिएँ, तर कहिल्यै बोल्ने मौका भने मिलेको थिएन। ऊ मेरो सेक्षनको त थिइन, तर फ्याकल्टी एउटै भएकोले कहिलेकाहीँ ब्रेक टाइममा आँखाजुधाइ हुन्थ्यो। उसको अनुहारमा सधैं शान्त मुस्कान हुन्थ्यो, र उसले बोल्दा पनि निकै नम्रता झल्किन्थ्यो। डान्सका लागि सेलेक्सन हुँदा हामी दुवै छानियौँ। संयोगले, हामीलाई एउटै जोडी (पार्टनर) बनाइयो। सुरुमा अलि अचम्म लाग्यो—किनकि हामी एकअर्कालाई खासै चिन्दैनथ्यौँ। तर त्यही अपरिचितपनमै एउटा
👉 Click Here for Full Story
