काठमाडौंको एउटा शान्त टोलमा पुरानो तर आत्मीयता भरिएको एउटा घर थियो। त्यो घर बाहिरबाट सामान्य देखिन्थ्यो, तर भित्र धेरै कथाहरू लुकेका थिए—समय, सम्बन्ध र एक्लोपनका कथाहरू। म त्यो घरको माथिल्लो कोठामा बस्ने विद्यार्थी थिएँ। सहरमा नयाँ थिएँ, पढाइ र भविष्यका सपनाहरू बोकेर आएको। घरमा बस्ने मान्छेहरू थोरै थिए—घरपेटी बुबा, उहाँकी बुहारी, र तलको कोठामा बस्ने सानो परिवार। घरमा सबै आफ्नै-आफ्नै जीवनमा व्यस्त देखिन्थे, तर कहिलेकाहीँ साझा आँगनमा भेट हुँदा सामान्य कुराकानीले पनि आत्मीयता थप्थ्यो। घरपेटीकी बुहारी शान्त स्वभावकी थिइन्। उहाँको अनुहारमा सधैं हल्का मुस्कान झल्किन्थ्यो, तर त्यो मुस्कानभित्र कतै गहिरो एक्लोपन लुकेको जस्तो लाग्थ्यो। उहाँका श्रीमान् विदेशमा थिए, वर्षौंदेखि टाढा। त्यो दूरीले केवल भौगोलिक दूरी मात्र होइन, भावनात्मक दूरी पनि बनाएको थियो। म प्रायः उहाँलाई “भाउजु” भनेर सम्बोधन गर्थें। त्यो सम्बोधनमा आदर र नजिकपन दुवै मिसिएको
👉 Click Here for Full Story
घरबेटी भाउजुले चुस्न थाल्नुभयो । नेपाली कथा अनलाइन साईट फ्री GharbeTi bhaujule Chusna Thalnubhayo
काठमाडौंको एउटा शान्त टोलमा पुरानो तर आत्मीयता भरिएको एउटा घर थियो। त्यो घर बाहिरबाट सामान्य देखिन्थ्यो, तर भित्र धेरै कथाहरू लुकेका थिए—समय, सम्बन्ध र एक्लोपनका कथाहरू। म त्यो घरको माथिल्लो कोठामा बस्ने विद्यार्थी थिएँ। सहरमा नयाँ थिएँ, पढाइ र भविष्यका सपनाहरू बोकेर आएको। घरमा बस्ने मान्छेहरू थोरै थिए—घरपेटी बुबा, उहाँकी बुहारी, र तलको कोठामा बस्ने सानो परिवार। घरमा सबै आफ्नै-आफ्नै जीवनमा व्यस्त देखिन्थे, तर कहिलेकाहीँ साझा आँगनमा भेट हुँदा सामान्य कुराकानीले पनि आत्मीयता थप्थ्यो। घरपेटीकी बुहारी शान्त स्वभावकी थिइन्। उहाँको अनुहारमा सधैं हल्का मुस्कान झल्किन्थ्यो, तर त्यो मुस्कानभित्र कतै गहिरो एक्लोपन लुकेको जस्तो लाग्थ्यो। उहाँका श्रीमान् विदेशमा थिए, वर्षौंदेखि टाढा। त्यो दूरीले केवल भौगोलिक दूरी मात्र होइन, भावनात्मक दूरी पनि बनाएको थियो। म प्रायः उहाँलाई “भाउजु” भनेर सम्बोधन गर्थें। त्यो सम्बोधनमा आदर र नजिकपन दुवै मिसिएको
👉 Click Here for Full Story