सुहागरातमा गरेको कथा suhaagaraatamaa chikekko kathaa / new nepali Best kathaa obline free

सहरको भीडभाड र गाउँको शान्ति बीच मेरो जीवन सधैं दोधारमा उभिएको थियो। म बाहिरबाट हाँस्ने, रमाइलो गर्ने मान्छे जस्तो देखिन्थेँ, तर भित्र कतै एउटा खालीपन थियो, जसलाई कसैले कहिल्यै देखेन। सानैदेखि आमाको काखमा बसेर सुनेका बिहेका कथा, श्रीमान–श्रीमतीको साथ र मायाका कुराले मेरो मनमा आफ्नै संसारको सपना कोरेको थियो। क्याम्पस पढ्दा मेरा साथीहरू प्रेममा पर्थे, छुट्टिन्थे, फेरि जोडिन्थे। म भने टाढैबाट उनीहरूलाई हेर्थेँ। मलाई प्रेम भनेको खेल होइन, जीवनभरको साथ हो भन्ने लाग्थ्यो। साँझपख क्याम्पसको आँगनमा बस्दा, जोडीहरू हात समातेर हिँडेको देख्दा, मेरो मनमा पनि कसैको हात समात्ने इच्छा पलाउँथ्यो। तर म सधैं आफूलाई रोक्थेँ—सायद सही समय अझै आएको थिएन। घर फर्किँदा आमा सधैं एउटै कुरा भन्नुहुन्थ्यो, “तँ अब ठूलो भइस्, तेरो जीवनको बारेमा सोच्ने बेला भयो।” म मुस्कुराएर टारिदिन्थेँ, तर राति ओछ्यानमा पल्टिँदा ती शब्दहरू मनभित्र घन्किरहन्थे। म कल्पना गर्थेँ—एउटी केटी, जसले मलाई बुझ्छे, जसको अगाडि म आफूलाई लुकाउनु पर्दैन। जसले मेरो कमजोरीलाई पनि माया गर्छे। एकदिन साँझ, म हाम्रो घरको छतमा उभिएर आकाश हेरिरहेको थिएँ। जून शान्त थियो, हावा हल्का चलिरहेको थियो। त्यही बेला मलाई अचानक महसुस भयो—म अब एक्लै हिँड्न चाहन्नँ। जीवनका बाँकी बाटाहरू कसैसँग सँगै हिँड्न चाहन्थेँ। त्यो भावना नयाँ थियो, तर साँचो थियो। सायद त्यही कारण थियो, जब जीवनले मलाई कसैसँग भेट गरायो, मेरो मन सजिलै हार्यो। उसको आँखामा लाज थियो, तर त्यो लाजभित्र गहिरो माया लुकेको थियो। हामी धेरै बोल्दैनथ्यौं, तर मौनतामै पनि धेरै कुरा हुन्थ्यो। उसको साथमा हुँदा समय रोकिन्थ्यो जस्तो लाग्थ्यो। तर 👉 Click Here for Full Story

See All Story List Read New Stories Buy Anantavya For PE Buy Kishoradi For ED