म रवि, हाम्रो परिवारसँगै बस्छु। परिवारमा आमा, हजुरआमा अनि आमाकी कान्छी बहिनी प्रतिमा (सानिमा) पनि हुनुहुन्छ। प्रतिमाको उमेर मभन्दा दुई वर्ष जति मात्र बढी थियो, त्यसैले हाम्रो उमेर लगभग मिल्दो। हामी सानैदेखि खेल्दै, हाँस्दै, लड्दै–मिल्दै हुर्किएका साथीझैँ थियौं। प्रतिमाको बिहे अरेन्ज म्यारिज थियो। बिहे भएको डेढ वर्ष पनि बितिसकेको थिएन, तर सुरु देखिनै उसको वैवाहिक जीवन खासै सुखद भएन। श्रीमानसँग बारम्बार झगडा, मनमुटाव र गलतफहमीले उसको मनमा ठूलो पीडा भरिएको थियो। बाहिर सबैलाई सामान्य लागे पनि भित्रभित्रै उसले धेरै सहनुपरेको रहेछ। यी सबै कुरा उसले मलाई मात्र सुनाउँथी। धेरै रातमा ऊ रुँदै आफ्ना दुःख पोख्थी, अनि म उसलाई चुपचाप सुन्दै सान्त्वना दिन्थेँ। हाम्रो घरमा आमाबाहेक कसैलाई प्रतिमाको वैवाहिक संघर्षको बारेमा थाहा थिएन। प्रतिमाको श्रीमानले तलाक दिन चाहेको कुरा पनि उसले मलाई मात्र विश्वास गरेर बताएकी थिई। आमाले प्रतिमालाई छोरीझैँ माया गर्नुहुन्थ्यो, सायद मलाई भन्दा बढी नै। आमाले व्यस्तताका कारण दिनभरि अफिसतिरै हुन्थ्यो, त्यसैले प्रतिमा प्रायः मेरो संगतमा बस्थी। दिन प्रतिदिन हाम्रो नजिकत्व बढ्दै गयो। म उसलाई साथीझैँ मान्थेँ, तर उसको आँखामा लुकाएको पीडा देख्दा मेरो मन भारी हुन्थ्यो।
उसलाई देख्दा मसँग अनौठो मिठास मिसिएको अनुभव हुन्थ्यो, जुन सामान्य मित्रताभन्दा फरक थियो। प्रतिमासँग समय बिताउँदा मेरो मन हलुका हुन्थ्यो, उसको हाँसो मेरो लागि ठूलो सान्त्वना थियो। प्रतिमा आफूभित्रको पीडा दबाउन कहिलेकाहीँ राति हल्का 👉 Click Here for Full Story
