>सानिया, नयाँ बस्तीकी बासिन्दा। मेरो श्रीमान्, सानी छोरी र म—तीन जनाको परिवार। बिहे अघि म वित्तीय कार्यालयमा काम गर्थेँ। तर छोरी जन्मेपछि समय मिलेन र जागिर छोड्नुपर्यो। दिनभरि घरभित्रै बस्दा जीवन कहिलेकाहीँ नीरस लाग्थ्यो। त्यसैले मैले घरको काममा सहयोग गर्न एक जना आमा जस्तै देखिने आमा–आन्टीलाई राखेँ। तीन महिना जति काम गरेपछि, आन्टीलाई अर्को ठाउँमा जिम्मेवारी पर्न गयो। त्यसपछि उनका छोरा सन्देश घरको काम सघाउन आउन थाले। उनी झण्डै २२ वर्षका थिए, गोरा, साधा स्वभावका, शान्त स्वभावका। सरकारी कलेजमा पढ्थे, तर पढाइभन्दा पनि आमा र परिवारको जिम्मेवारीलाई बढी महत्व दिन्थे। बिहान ७ बजेदेखि ११ बजेसम्म घरको काम गरेर जान्थे। शुरुमा म उनलाई सामान्य रूपमा मात्रै हेर्थेँ। तर बिस्तारै ध्यान जान थाल्यो। उनी कपडा धोइदिने, भान्सामा सघाउने, छोरीलाई रमाइलो गराइदिने—सबै काम शान्त तर जिम्मेवार शैलीमा गर्थे। म दिनभरि बोर हुन्थेँ, श्रीमान् प्रायः अफिसमा व्यस्त हुन्थे। हाम्रो बीचमा कुरा कम हुन्थ्यो। कहिलेकाहीँ त मलाई लाग्थ्यो, म आफ्नो जीवनमा एक्लिँदै गएको छु। सन्देशलाई देख्दा, उनको सरलता र निष्ठाले मन छोइदिन्थ्यो। 👉 Click Here for Full Story
