हे साथिहरू, म निशा फेरी फर्किएकी छु नयाँ अनुभवको कथा लिएर। यसअघि मैले आफ्नो केही पुराना अनुभवहरू सेयर गरेकी थिएँ, तर आज म भन्न लागेकी कुरा बिलकुलै फरक छ। यो चाहिँ मेरो नयाँ प्रेमकथा हो, जसको पात्र हो सुदीप। सुदीपसँग मेरो भेट अचानक भयो। उसलाई मैले कहाँबाट चिनेँ भन्ने कुरा मलाई अहिले पनि ठ्याक्कै सम्झना छैन, तर फेसबुकमा भएको सामान्य च्याट नै हाम्रो मित्रतामा बदलियो। बिस्तारै कुरा गर्दै जाँदा नजिकिएका हौं, अनि दुई सातादेखि रिलेसनसिपमा छौं। छोटो समय भए पनि उसको साथले मलाई धेरै कुरा नयाँ जस्तो लागिरहेको छ। सुदीप करिब पाँच फिट छ इन्चको उचाइ भएको, ठ्याक्कै फिट देखिने युवक हो। उसले चलाउने पल्सर बाइकले पनि उसलाई अझै स्टाइलिस देखाउँछ। उसको बोल्ने तरिका, हाँसो अनि सजिलो स्वभावले मलाई एकदमै आकर्षित गर्छ। हामी पहिलो पटक भेट्दा फनपार्क गएका थियौं। त्यहाँ झुला चढ्दा, रमाइला खेल खेल्दा, अनि फोटो खिच्दा एकदमै रमाइलो भयो। पार्कको छेउमा सानो बगैंचा थियो, जहाँ हामी केही बेर शान्त भएर बसेका थियौं। त्यही क्षणले मलाई उसको नजिक भएको अनुभूति गरायो। हल्का रोम्यान्टिक भावनाले हाम्रो भेटलाई अझै मीठो बनाइदियो। तर हाम्रो समस्या चाहिँ परिवारकै कारणले थियो। उसको पनि परिवार उसैसँग बस्छन्, मेरो पनि बाबुआमा सधैं व्यस्त तर घरमै हुने। जसले गर्दा हामीसँग खुला समय खासै हुँदैनथ्यो। हरेक भेट सार्वजनिक ठाउँमै हुन्थ्यो,
जहाँ खुल्ला रूपमा कुरा गर्न, रमाउन, वा आफ्ना भावना व्यक्त गर्न सजिलो हुँदैन। तर भगवानले हाम्रो प्रेमलाई साथ दिएको जस्तो भयो। अचानक मेरो बाबुको कजिन दाइको निधन भएको खबर आयो। त्यसैले बाबु र आमा दुवै गाउँ जानुपर्ने भयो। उनीहरू करिब पाँच दिनसम्म घर बाहिर रहने योजना थियो। यो सुनेर मलाई मनमनै खुसी लागेको थियो। किनभने यो नै मौका थियो, जहाँ म र सुदीप घरमै शान्त वातावरणमा भेट्न सक्थ्यौं। म त्यो दिनको पर्खाइमा थिएँ। जब बाबु–आमा गाउँ जानुभयो, म बिहानैदेखि तयारीमा लागेँ। घर सफा गरें, कोठाहरू मिलाएँ, अनि आफूलाई पनि राम्रोसँग तयार पारें। कुनै विशेष अवसर झैं मलाई यो भेट लागिरहेको थियो। बेलुकीतिर मैले सुदीपलाई बोलाएँ। उसले आफ्नो बाइक टाढै राख्यो, ताकि कसैलाई थाहा नहोस्। जब ऊ मेरो घरको ढोकामा आइपुग्यो, मेरो मुटु जोरोसँग धड्किरहेको थियो। मैले उसलाई भित्र स्वागत गरें। 👉 Click Here for Full Story
