म भक्तपुरमा बस्छु । मेरो उमेर २७ वर्ष भइसकेको छ । यो कुनै काल्पनिक कुरा होइन, वास्तविक जीवनमा घटेका घटना आधार बनाएर लेखिएको कथा हो । साना उमेरदेखि नै म निकै जिज्ञासु स्वभावको थिएँ । साथीहरू प्रेमको कुरा गर्थे, कसैले प्रपोज गरेको रमाइला घटना सुनाउँथे, तर म भने अलि भिन्नै स्वभावको मान्छे थिएँ । पढाइमा राम्रै थिएँ, परिवारमा पनि धर्म र संस्कृतिको माहोल थियो । त्यसैले, चाहिँदा चाहिँदै पनि कुनै केटीसँग नजिकिन सक्दिन कि भन्ने डर मनमा हुन्थ्यो । "प्रतिष्ठा हरायो भने के हुन्छ?" भन्ने सोचले हरेक पटक रोक्थ्यो । तर उमेर बढ्दै जाँदा मनभित्र केही खालीपन महसुस हुन थाल्यो । साथीहरू जोडी बनाएर घुम्थे, रमाइलो गर्थे, तर म भने एक्लै पुस्तकसँग रमाउँथे । कहिलेकाहीँ मन भित्रैबाट आवाज आउँथ्यो, "के सधैं यसरी नै बस्ने त?" त्यसपछि सामाजिक सञ्जालमा अलिकति सक्रिय भएँ । कहिलेकाहीँ रोमान्टिक भावनाले भरिएका लेखहरू लेख्थें, प्रेमको बारेमा सानो–सानो कथा पोस्ट गर्थें । अचम्मको कुरा के भने, मेरा ती कथा धेरैलाई मन पर्थे । कतिपय केटीहरूले टिप्पणी पनि गर्थे, कतिले निजी सन्देश पठाउँथे । कसैले त लेख्थे, "तपाईंको लेखाइ पढ्दा मन छुन्छ," 👉 Click Here for Full Story