मेरो नाम सर्वजित राना। पाल्पाका उबडखाबड पहाडी बाटामा मेरो ट्याक्सीको पाङ्ग्रा घुमाउँदै जीवनको रथ गुडाउँदै छु। यो पेशाले मलाई धेरै मानिससँग जोड्छ, तर मेरो आफ्नै कथामा भने एक्लोपनको भारी छ। म अविवाहित छु र जीवनको यो मोडमा कुनै विशेष साथीको अभाव खट्किरहन्छ। मनमा एउटा शून्यपनले घर गरेको थियो, धेरै दिनदेखि कसैसँग मनका कुरा साट्ने अवसर मिलेको थिएन। त्यसैले, ट्याक्सीको स्टेयरिङ समातेर पाल्पाका गल्लीहरूमा भौंतारिँदै गर्दा, मेरो मन पनि कतै हराइरहेको थियो। त्यही बेला, मेरो एक पुरानो साथीको फोन आयो, जो तानसेनको एउटा रेस्टुरेन्टमा काम गर्छ। उसले बोलाएको सुन्ने बित्तिकै, मेरो मनमा केही आशा पलायो। गाडीको गति बढाउँदै, म तानसेनको बजारतिर लागें, जहाँ सायद एकछिनका लागि भए पनि मेरो एक्लोपनले नयाँ साथी पाउनेछ। यो यात्रा केवल गाडीको मात्र थिएन, यो मनको पनि थियो, जो नयाँ कुराको खोजीमा थियो। साँझको मधुरो प्रकाशमा, मेरो ट्याक्सीको हेडलाइटले अगाडिको बाटो उज्यालो पार्दै थियो, र मेरो मनले पनि भविष्यको एउटा सानो झलक देख्यो। धेरै दिन भा थ्यो, फेस युवती 👉 Click Here for Full Story
