त्यो रात, काठमाडौँको कोलाहलपूर्ण शहरलाई पछाडि छोडेर गगन र विद्या पोखराको शान्त, हरियाली काखमा आइपुगेका थिए। दिनभरि ताल र पहाडको सौन्दर्यमा हराएका उनीहरू साँझपख एउटा सुन्दर होटलको कोठामा पुगे। होटलको रजिष्टरमा 'मिष्टर एन्ड मिसेज गगन' लेख्दा विद्याको मुहारमा एक अद्भुत चमक आयो। त्यो नामले उसलाई एउटा नयाँ पहिचान, एक नयाँ संसारको अनुभव गरायो, जसले उसको मनमा खुसीको एउटा लहर ल्यायो। बेलुकीको खानापछि दुवैजना कोठामा फर्किए। कोठाको मौनताले उनीहरूको धड्कनको आवाजलाई अझै प्रस्ट पारिरहेको थियो। उनीहरूले एकअर्कालाई हेरे, शब्दहरूले व्यक्त गर्न नसकिने भावनाहरूका साथ। के गर्ने, के नगर्ने भन्ने द्विविधामा गगनले हिम्मत गरेर कोठाको बत्ती निभाए। अँध्यारोले उनीहरूलाई अझ नजिक ल्यायो। गगनले विद्यालाई आफ्नो अंगालोमा लिएर ओठमा मायालु चुम्बन गरे। ” उसको सुस्त आवाजले सोध्यो। विद्याले कुनै जवाफ दिइनन्, केवल उसको अँगालोमा आफूलाई सुरक्षित महसुस गरिन्। गगनले आफ्नो लुगा फुकालेर नाइट ड्रेस लगाए, तर विद्या भने अझै त्यहीँ बसिरहेकी थिइन्, त्यो नयाँ अध्यायको सुरुवातलाई प्रतिक्षा गर्दै। गगन ले हल्का-हल्का बिद्यालाई बिछ्यौनामा पल्टाउँछ। दिउँसोकै ड्रेसमा बिद्या ओछ्यानमा सुत्छिन्। गगन बिद्याको छेउमै आएपछि पल्टन्छ। केही क्षण दुईटै मौनरूपमा सुतिरहेका हुन्छन्। बोल न बिद्या, के भयो – किन शान्त लागेकी -‘- गगन बोल्छ। ‘के कुरा गर्ने बताउनु न, तपाईं नै मेरो किनारमा हुनुहुन्छ, तपाईं भए पश्चात मलाई सारा पुगिसरी हुन्छ’- बिद्याले भोनिन्।
‘तिमी कति प्यारी छौ है, मलाई कति प्रेम गर्र्छौ तिमी -‘- ओठमा नै चुम्बन गरि आफ्नो हातले बिद्यालाई बिस्तारै अङ्गाल्दै गगन ले भन्यो। ‘तपाईं पनि त मलाई प्रेम गर्नुहुन्छ नि। मलाई तपाईं जति मनमोहक यो दुनियाँमा कोही लाग्दैन’- बिद्याले पनि गगन को चुम्बनको जवाफ फर्काइन्। अब गगन बिद्याको अझ छेउ टाँसिएर सुत्छ। आफ्नो हात बिद्याको वक्षमा लगेर स्थिर गर्छ। हल्का-हल्का त्यहाँ चल्मलाउन थाल्छ। ऊ अब बिद्याको मुखभित्र आफ्नो मुखले के-के खोज्न थाल्छ। बिद्याको जिउको तातो स्पर्शले गगन लाई एक्साइटेड बनाउँदै लग्यो। दिउँसो लगाएको लुगामा सुतेकी बिद्याको समिज हल्का-हल्का गगन ले माथितिर सार्न थाल्छ।
👉 Click Here for Full Story
