अचम्मको संयोग नै भनौँ, दुई वर्ष अगाडिको त्यो समय मेरो मानसपटलमा अझै ताजै छ। म एउटा निजी कम्पनीमा काम गर्थें, अफिस न्युरोडमा थियो। त्यहीँ काम गर्ने साथी सुरुचीसँग मेरो दिनहुँ जसो भेटघाट हुन्थ्यो। उनीसँगका कुराकानीले मेरो मनमा अनौठो छाप पारेको थियो। सुरुमा त सामान्य मित्रता मात्र थियो, तर एकअर्काको विचार र भावना मिल्दै जाँदा हाम्रो सम्बन्धले अर्कै मोड लियो। हामीले थाहै नपाई एकअर्कालाई मन पराउन थालिसकेका थियौँ। यसै क्रममा हामी कहिलेकाहीँ सँगै घुम्न जाने, चलचित्र हेर्ने गर्थ्यौं। सुरुचीको सुन्दरता र उनको सरल स्वभावले मलाई झन् नजिक ल्याउँदै थियो। उनीसँग हुँदा समय बितेको पत्तै हुँदैनथ्यो। हाम्रो सम्बन्ध गहिरिँदै जाँदा म उनको अंगालोमा बाँधिएर मायाका मिठासहरू साट्न चाहन्थें। उनको मुस्कान र कोमल स्पर्शले मेरो मनमा एक प्रकारको छटपटी पैदा गर्थ्यो। एक दिन संयोगले अफिसमा हामी दुई जना मात्र थियौँ। यो मौकालाई मैले खेर जान दिइनँ। म बिस्तारै उनको टेबुल नजिक गएँ र उनको हात समातेँ। उनले लजाउँदै मलाई हेरिन्। उनको अनुहारमा देखिएको त्यो लाजले मेरो मनमा झन् मायाको सागर उर्लियो। मैले उनको टाउकोमा समातेर ओठमा हल्का चुम्बन गरेँ। सुरुचीले पनि अब आफूलाई रोक्न सकिनन्। उनले पनि मेरो प्रेम स्वीकार गरिन्। त्यो पल मेरो जीवनको सबैभन्दा मीठो क्षण थियो।
त्यही दिन अफिसबाट घर फर्कने क्रममा हामीले भोलिपल्ट बिदामा घुम्न जाने योजना बनायौं। भोलिपल्ट बिहान ११ बजे बानेश्वरमा भेट्ने तय भयो। म ठीक समयमा त्यहाँ पुगेँ। हामीले गोदावरी जाने निधो गर्यौँ। मोटरबाइकमा गोदावरी पुगुन्जेलसम्म हामीले थुप्रै कुरा गर्यौं। सुरुचीले लगाएको अत्तरको सुगन्धले मेरो मन मोहित बनाइरहेको थियो। गोदावरी पुगेपछि हामीले केही खानेकुरा किन्यौं र शान्त ठाउँ खोजेर एउटा रूखमुनि बस्यौँ। त्यहाँ हामीले कुरा गर्यौं, हाँस्यौँ र मायाका कुरा साट्यौँ। मेरो मनमा लागेको कुरा सुरुचीलाई सुनाएँ। आजभन्दा अगाडि कहिल्यै नभएको अनौठो अनुभव आज मैले गरिरहेको थिएँ। समय बित्दै जाँदा हाम्रो सम्बन्ध झन् प्रगाढ हुँदै गयो। हामीले एकअर्कालाई गहिरोसँग बुझ्न थाल्यौँ। त्यो दिन सुरुचीले भनिन्, "माया, अब योभन्दा धेरै हतार नगरौँ। " उनको त्यो कुराले मलाई झन् प्रभावित बनायो। म उनको कुरामा सहमत भएँ। उनको इच्छालाई मैले सम्मान गरेँ। उनको अनुहारको त्यो लाज र प्रेमले भरिएको आँखामा हेर्दा मलाई संसारको सबैभन्दा धनी मान्छे भएको महसुस भयो। उनले आफ्नो लुगा मिलाउँदै भनिन्, "किन यति धेरै लजाएको? " यो कुरा सुनेर सुरुची मन्द मुस्कानका साथ हाँसिन्। त्यसपछि हामी दुवैले एकअर्कालाई प्रेमको अङ्गालोमा कसेर त्यो दिनलाई अविस्मरणीय बनायौँ।
मलाई धेरै सहन कठिन भयो र उनीलाई भने अब हामी अलि सेक्रेट स्थानमा जाउ र आनन्द लिउ उनले पहिला अलि कठिन स्वीकार गरिन र मैले धेरै ट्याक्स गरे र उनले भनिनँ पुनः केही भुँडी भित्रै केही बस्यो भने के गर्ने नि भनेर मलाई सोधिन र मैले भने किन चिन्ता गरेको तेस्को उपाए त छ नि भने ऊ हसिन मात्रै र मैले उनको हात पक्रिएर उठाए र मोटरसाइकल सम्मै आऔ र बाइकमा चढेर जावलाखेलमा पुग्येउ मलाई त्यहाँ एउटा होटेल जानकारी थियो र मैले पसलमा गईकन 👉 Click Here for Full Story
