भाउजू, एउटा चुरोट दिनुस् न। पसलको ढोका ढुक्कै खोलेर भित्र पस्दै मैले भनिदिएँ। भाउजुले अलिकति अचम्म मानेर मलाई हेर्दै हाँसिन्। “अरे बाबू, कहिले आइपुग्नुभयो त काठमाडौंबाट? ” मैले पसलको अगाडिको पुरानो कुर्सीमा बस्दै सहज स्वरमा भनें, “आज बिहान मात्रै रेलबाट झर्दा झर्दै आइपुगेँ भाउजू। ” भाउजुले पसलको र्याकबाट चुरोटको खिल्ली निकालेर हातमा राख्दै लाइटर पनि दिइन्। “अँ, आराम छ त। बरु तपाईं त बिग्रनु भो कि के हो? बिहे गर्ने उमेर भयो नि अब। ” मैले चुरोट सल्काउँदै मुस्कुराएँ। “हैट भाउजू, अहिले नै त्यो झन्झट किन भिर्नु? ” भाउजू खित्का छोड्दै जवाफ दिनुभयो। “जवान छौं, तर जवानमै बिहे गरे रमाइलो अझै बढ्छ नि। ” मैले धुवाँ फुक्दै जिस्किँदै भनेँ, “हैन भाउजू, बिहे गरेपछि रमाइलो अझै कसरी हुन्छ त? ” भाउजुको अनुहार फुल्यो, नजरमा चमक आयो। “के भन्नु बाबू, रमाइलो त हुन्छ नि। सोच त गर्नु त। यस्तो चिसो मौसममा कोही नजिकको मान्छेले तात्तातो चिया बनाएर ल्याइदियो भने? ” मैले नजर सीधै उनको अनुहारमा अड्याएँ। “तर भाउजू, चिया त सबैले बनाइदिन्छन् नि। ” मैले हाँस्दै अड्कल दिएँ, “मलाई त चिया भन्दा 👉 Click Here for Full Story
