गाउँ एउटै भए पनि नवराज र मेरो घर अलि टाढै थियो । निकै दिनसम्म पनि हाम्रो भेटघाट हुन सकेको थिएन । नवराज मलाई मन पराउँछ भन्ने कुरा थाहा पाएदेखि त म खुसीले भुइँमा खुट्टै नभएजस्तो भएकी थिएँ । मन पनि हलुङ्गो भएर सिमलको भुवाजस्तै उडिरहेको थियो, त्यसैले मलाई नाचौं-नाचौं भइरहन्थ्यो । नवराजलाई भेट्ने तीव्र इच्छाले मभित्र एउटा बहाना खोजिरहेको थियो । धेरै अगाडिदेखि मसँग रहेको नवराजको कापी पुर्याउन जाने बहाना बनाएँ र ऐनाअगाडि बसेर सिंगारिन थालें । मलाई खासमा त्यस्तो धेरै सिँगार्नुपर्ने त थिएन, तैपनि आफ्नो मनपर्ने मान्छेलाई भेट्न जाँदा अलि राम्री देखिन मन लाग्यो । अनुहारको सिँगार्ने काम सकेर म ऐनामा हेर्दै आफ्नो स्तन चलाउन थालिसकेकी थिएँ । म किन यस्तो बहकिएकी हुँ ? आफैं छक्क पर्छु । सायद मेरो प्रकृति नै यस्तै हो कि ? अलिकति फुर्सद पाउनेबित्तिकै मेरा हातहरू किन यौनाङ्गहरूमै पुग्छन् ? नवराज भनेजस्तै म उम्लिएर पोखिन अब धेरै बेर छैन । नवराजको कुराले म आफैंलाई सम्हाल्दै उसको घरतर्फ लागें । घर पूरै सुनसान थियो । सायद कोही पनि थिएनन् । म फर्कन लाग्दा नवराजकी दिदी कुसुमले बोलाउनुभयो, 'अरे, सानी ! किन आएकी थियौ ? ' 'नमस्ते कुसुम दिदी,' नमस्ते गर्दै मैले भनें, 'म त यहाँ कोही नदेखेर फर्कन लागेकी ।
यो नवराजको कापी दिनुथियो । ' 'ए ! नवराज र बाबा त हिजो पुने जानुभयो । हाम्रो नवराजलाई पुनेमा नै पढाउने अरे । ' नमस्ते फर्काउँदै कुसुम दिदीले सोध्नुभयो । हाम्रो +२ को पढाइ भर्खर सकिएको थियो र परीक्षाफल पनि आइसकेकोले अब अगाडि कहाँ पढ्ने भन्ने कुरा चलिरहेको थियो । 'खै दिदी, बुबाले त काठमाडौं पठाउँछु भन्नुभएको थियो । ' 'भन्छ नि त्यसले ! बाबाले त त्यसलाई पुनेबाटै MBA गराउने भन्नुहुँदैछ । ' कुसुम दिदीले पनि त्यही कलेजबाट पढ्नुभएको थियो । अहिले बिहे भइसकेर उहाँ साउने पानी छल्न माइती आउनुभएको थियो । नामअनुसार नै कुसुम दिदी साह्रै राम्री हुनुहुन्थ्यो । सानोमा हामीलाई उहाँले ट्युसन पढाउनुहुन्थ्यो । कति पटक नवराज र मलाई लोग्ने-स्वास्नी भएर खेल्दै गरेको अवस्थामा रङ्गेहात समात्नुभएको पनि थियो । पछि पनि मलाई भेट्दा 'के छ बुहारी' भनेर जिस्क्याइरहनुहुन्थ्यो । त्यसैले म कुसुम दिदीको नजिक त्यति पर्दिनथें । कुसुम दिदी अझै के-के भन्दै हुनुहुन्थ्यो तर यता मेरो मनमा भने चट्याङ परिसकेको थियो । काठमाडौंमा पढ्न गएपछि स्वतन्त्र भएर नवराजसँग घुम्न पाइने कल्पनामा डुबेकी मलाई दिदीको खबरले मर्माहत बनायो । म टोलाएको देखेर होला दिदीले 'के भयो सानी, किन टोलाएकी' भन्नुहुँदै थियो ।
म 'केही होइन दिदी' भन्दै बिदा भएर घर फर्किएँ । मलाई नवराजसँग असाध्यै रिस उठेको थियो । 'आउँछस् अनि जान्छु भन्दै' म भित्रभित्रै मुर्मुरिएकी थिएँ तर नवराज पुनेबाट फर्किनुअगाडि नै मलाई पनि काठमाडौं जानु पर्यो । म बुबासँग काठमाडौं गएँ । मैतीदेवीको एउटा साँघुरो गल्लीभित्र आँटीको घर थियो । म पहिले आउँदा आँटीहरू महाराजगन्जतर्फ बस्नुहुन्थ्यो । यो काठमाडौं मलाई पहिले पनि मनपरेको थिएन, अहिले पनि मन परेन । कसरी यस्तो ठाउँमा बसेर पढ्नुहोला ? कि पछि बस्दै गएपछि बानी पर्छ कि ? मैले पढ्ने कलेज चाहिँ नयाँ बानेश्वरमा थियो । कलेज सुरु भएपछि हरेक बिहान मैतीदेवी मन्दिरअगाडिबाट कलेज बसमा जानुपर्ने । सबै कुराको निधो भएर भोलिपल्ट बिहानै हामी घर फर्कने भयौं । अघिल्लो साँझ म मौका छोपेर एक्लै घुम्न निस्किएँ । मलाई केही 👉 Click Here for Full Story
