म पन्ध्र-सोह्र वर्षको ठिटो, यस सि ईको परीक्षा सकेर काठमाडौंको सपना बोकेर आएको थिएँ। जीवनमा पहिलोपटक गाउँको न्यानो काख छोडेर सहरको चिसो सिमेन्टमा पाइला टेकेको थिएँ। काठमाडौंमा दाइ-भाउजूको घर थियो, जहाँ मेरो नयाँ जीवनको अध्याय सुरु भयो। गाउँको खुला आकाश र छरिएका घरहरूमा हुर्केको मलाई सहरको साँघुरो गल्ली र ठूला भवनहरूले अलिकति अप्ठ्यारो महसुस गरायो। हरेक मानिस आ-आफ्नो धुनमा व्यस्त देखिन्थे। यस सि ईको नतिजा आउन अझै समय थियो, त्यसैले खाली समयलाई सदुपयोग गर्न मैले अंग्रेजी भाषा सिक्ने निधो गरें। पाटनको एउटा सानो इन्स्टिच्युटमा भर्ना भएँ। बिहान सबेरै ७ बजेदेखि १० बजेसम्म कक्षा हुन्थ्यो र बाँकी समय म कोठामै बिताउँथे। शहरको कोलाहलमा म आफ्नो गाउँको धुन खोजिरहेको थिएँ। दिनहरू बिस्तारै बितिरहेका थिए, सुख-दुःखको मिश्रणमा। करिब दुई महिना जति बितेपछि, एक दिन म पढाई सकेर घर पुगें। त्यहाँ मैले एकजना किशोरीलाई देखेँ। ' उनी करिब पन्ध्र-सोह्र वर्षकी थिइन्, दुब्लीपातली तर अनुहारमा अनौठो चमक थियो। पहिलो भेटमा उनी मुसुक्क मात्रै मुस्कुराइन्, त्यो मुस्कानले मेरो मनमा अनौठो तरङ्ग पैदा गर्यो। ' उनको बोलीमा एउटा निश्छलपन थियो, जसले मलाई आकर्षित गर्यो। बिस्तारै दिनहरू बित्दै गए, हामीबीचको कुराकानी बढ्न थाल्यो। एकअर्कालाई बुझ्ने प्रयास गर्दै थियौं।
हाम्रो यस सि ईको नतिजा पनि आयो। म प्रथम श्रेणीमा उत्तीर्ण भएँ, उनी द्वितीय श्रेणीमा। हामी दुवैजना खुसी थियौं, किनकि यो हाम्रो मेहनतको प्रतिफल थियो। अब कुन क्याम्पस पढ्ने भन्ने विषयमा छलफल हुन थाल्यो। मैले पाटन क्याम्पसमा विज्ञान विषय रोजें, उनले वाणिज्य। हाम्रो जीवनका लक्ष्यहरू अलग भए पनि हामीबीचको सम्बन्धको धागो भने बलियो हुँदै गयो। हामी दुवैले क्याम्पस जान थाल्यौं। बिहान ६ बजे सँगै हिँड्थ्यौं, बाटोभरि गफ गर्दै क्याम्पस पुग्थ्यौं। ११ बजे क्याम्पस सकिएपछि फेरि सँगै फर्किन्थ्यौं। हाम्रो दिनचर्या यसरी नै बितिरहेको थियो। हरेक दिनको यात्राले हामीलाई एक-अर्काको नजिक ल्याइरहेको थियो। एक रात, म करिब ११ बजेतिर ब्यूँझेर शौचालय गएँ। फर्कने क्रममा निशिकाको कोठामा बत्ती बलेको देखें। ढोकाबाट चियाएर हेर्दा उनी खाटमा बसेर केही सोचिरहेकी थिइन्। ' उनको अनुहारमा केही डर र उदासीपनको भाव थियो। उनले भनिन्, 'थाहा छैन, मन बेचैन छ। कता कता डर लागिरहेको छ। ' मैले 'हुन्छ' भनें र उनको छेउमा खुट्टातिर बसें। जाडोको महिना थियो, उनले सिरक ओढिरहेकी थिइन्। मलाई पनि चिसो महसुस भयो। ' मैले हुन्छ भन्दै उनको छेउमा बसें र सिरक ओढें। हामी दुवै चुपचाप थियौं, तर हाम्रो मौनताले नै धेरै कुरा बोलिरहेको थियो।
म कहिल्यै कुनै केटीसँग यति नजिक भएको थिइनँ, त्यसैले मलाई अलि अप्ठ्यारो महसुस भइरहेको थियो। अचानक, 👉 Click Here for Full Story