त्यो साँझ छिमेकका केटाकेटीहरुले अहिले भर्खरै ख्रीष्टमस क्यारोल गाउन थालिरहेका थिए। चौबिस डिसेम्बरको साँझ थियो त्यो। भोलि ख्रीष्टमस पर्व थियो। हिन्दू,बौद्ध र अरू विभिन्न धर्मका रीतिले रित्याएर र थितीले थिचेर आर्थिक भार रोक्न नसकेर ख्रीष्ट अथवा यॆशूको पछि लागिरहने र चर्च धाउने मानिसहरुको संख्या गोबरमा उम्रेको च्याउ जस्तै हलक्क बढिरहेको थियो त्यतिबेला। अझ विदेशी चर्चहरुले सित्तैमा पठाईदिने नाना र समय बेला चर्चले दिने स्वादिष्ट भोजन भेट्टाएपछि को जावोस ओम आराध्य देवो गणपति मन्त्र गाउँदै ठंडा पानीमा पशुपति तिर। मेरो छिमेकमा नि एउटा चर्चको साईन बोर्ड झुण्डिएको छ। बाहुन श्रीमान र राईनी श्रीमतीले चलाएको त्यो चर्चको घरको लालपुर्जा भने व्यक्तिगत रुपमा तिनै बूढाबूढीको नाम मा भयको आवाज नचलेको हैन। मलाई त्यसमा खास रुचि थिएन। त्यहाँ आउने विश्वासीहरुले उनीहरुलाई गुरु बुबा र गुरु मुमा भनेर "जैमोसी" भन्दै अभिवादन गर्दथे। त्यसका मतलब पनि मलाई जानकारी थिएन। रुचि त मलाई तिनै पोटिली गुरु आमाको चाकमा कहिले छुँन पाईएला भन्ने थियो। हेर्दै नमिलेको जोडी थियो उनीहरुको। बूढा त्यस्तै ५ वर्ष जति जेठो हुनु पर्दछ उनी भन्दा। लुगा पनि ल्याङफ्याङ लगाउँथ्यो उसले। बूढी चै भने सधैं टिप टप भएर हिँड्थी। ख्रीष्टमस अथवा उनीहरुको भनाईमा यॆशू जन्मेको दिन भएको कारणले मलाई नि निम्तो दिन आए बूढाबूढी । गएँ।
जम्मैले भजन गाउँदै थिए। गुरुमा चाक हल्लाइ हल्लाइ जोसिँदै थिई। इमान्दारितासाथ बताउनु पर्दछ। ढाँट कुरा गर्नु हुन्न। त्यो गीत भजन नसकिउन्जेल पनि मेरो दृष्टि पूरा त्यही गुरुमाको अङ्ग अवयव हेर्दैमा बितेको थियो। त्यस पछि जम्मैले पूजा गर्न थाले। मैले नि मुन्टो निहुराएँ। तिनै गुरुमाले मेरो शीरमा हात राखेर के के बर्बराएर पूजा गरिन् थाहै भएन।मेरो भने लाडो ठनक्क ठन्किसकेको थियो। नेक्स्ट दिन म रोगी पो भईहाले चर्चमा आऊनू भनेको थियो। जानाजान गयल भैदिएँ। केही समय पछि गुरुबा र गुरुमा मेरो रुममा आए। पूजा गरिदिए। म पनि निको भयको ढोंग गर्दै एक्कासि उठेँ। यसरी चर्चसित मेरो नाता गाँसियो। केही मास पछि मैले उनीलाई एक्लो सागबारीमा काम गरिरहेको देखेँ। र अवसरमा चौका हान्दै भनेँ," जैमोसी बैनी!"किन एक्लो काम गर्नु भयको ?ज्वाई खोइ त?" "जैमोसी दाई! ज्वाई हुनुहुन्न।ज्वाईको त फिलिपिन्सको भिसा लाग्यो। अब ख्रीष्टमसमा मात्रै आउनुहुन्छ। " आबुई हो र? यस्ती खाईलाग्दी बैनीलाई संगै नलगेर निष्ठूरी ज्वाई पनि!"मैले उस्को नाडी छाम्न कोशिस गरेँ। " स्कोलरशिप हो दाई,परिवार लैजान मिल्दैना रे!"उसले अलि असहज अनुभव गर्दै भनि। " यो साग गोडी सिध्याएपछि पूजा गर्दिन् पल्ला घरे माईलीकोमा जानु पर्दछ" उनले भनि। " मेरोमा पनि पूजा गर्न आई दिनु न आज बेल्का" मैले तिर हानेँ।
"सारै अबेर त हुँदैन तर कोशिस गर्दछु दाई,सासुले जानकारी पाई भने ज्वाईको कान भर्दिन्छिन्।" "सुटुक्क आउनु नि बैनी,किन हुल कसेर आउनु पर्यो?" "हुन्छ कोशिस गर्छु" मसित नयन मिलान गर्दै उनले भनि। त्यस्तै साढे आठ बजेतिर मेरो डोर टक टक गर्यो। खोलेर हेर्दा गुरुमा हाजिर थिई। मेरो बेड र किचेन एकै ठाउँमा भएको कारणले बेडैमा बसि। मैले उनलाई टी बनाईदिन ग्याँस चुल्हो बाल्न खातबाट ओर्लेँ। मै बनाउँछुh 👉 Click Here for Full Story
