माइजुले छोरीलाइ बाहिरको धारामै नुहाइदिनु हुन्थ्यो। त्यो बेला उ सानै थिइ। जेठी छोरी भएपनि सबैले सानु भनेर बोलाउँथे। उसको नाम सुलोचनाका हो। हामी उस्तै उमेरका थियौ। संगै पढ्थ्यौ। सात कक्षामा पढ्थ्यौ। उ नुहाउन बाथरुम छिरेको देखे। माइजुले सधै बाहिर नुहाइदिनु हुन्थ्यो, आज किन बाथरुम भित्र ढोका बन्द गरेर नुहाएकी होली? सोध्न पनि लाज लाग्यो। माइजुले बेलुका बहिनीलाइ पढाइदे भनेर बोलाउनु हुन्थ्यो। कहिलेकाही बहिनीकै कोठामा अर्को खाटमा सुत्थे। स्कुलको मिल्ने साथीले बहिनीलाइ मन पराउँथ्यो। बहिनीलाइ भन्दे भनेर हैरान गर्थ्यो। किन मन पराएको हो? बहिनी राम्री नै थिइ, तर त्यसरी मरिहत्ते गर्नुपर्ने जस्ती लाग्दैन। आफ्नो बहिनी सबैलाइ त्यस्तै लाग्ने हो कि? 'मेरो साथीले तिमीलाइ मन पराउँछ।', एकदिन मैले भन्दिए। उ लजाइ। 'के गर्ने त मैले? कस्तो मात्तेको भान्जा छ तपाइको साथी।', उसले भनी। माइजुले सुन्नुभयो। 'त्यो केटोको कति हिम्मत। औकात नभएको केटो।', माइजुले रिसाउँदै गाली गर्नुभयो। मैले भोलिपल्ट साथीलाइ गएर सुनाइदिए। हामी आठ कक्षामा पुग्यौ। अन्डरवेयर भित्र अति चिलाएको याद छ। केही दिन सम्म हैरान पार्यो। हल्का जुंगाको रेखी पनि देखिन थाल्यो। चिलाउन रोकियो। तर बिस्तारै सबैकुरा परिवर्तन भएजस्तो भयो। माइजुका छाती आकर्षित लाग्न थाल्यो। बहिनीको गन्ध अब बासना लाग्न थाल्यो। अनि, मैले बल्ल याद गरे, बहिनीका छाती कत्रा ठूला भएका रहेछन्। बहिनीको नजिक बस्दा ढुकढुकी बढ्थ्यो। बेलुका पढाउन जादा बहिनीको तिघ्रा र छाती तिर आँखा जान्थ्यो। सानो पातलो कट्टु लगाएकी हुन्थ्यी। सेतो चिल्लो साँप्रा देखिने गरी। हामी बच्चै थियौ, तर मेरो मन वयस्क हुन थालेछ। बहिनीलाइ यस्तो कुरा ख्याल पनि थिएन।
पहिलो पटक लाडो चलाउन सिके, त्यो पनि बहिनीलाइ याद गर्दै। बिस्तारै समय बित्दै गए। 👉 Click Here for Full Story
