मेरो माइजुको परिवारमा एउटा मात्र छोरा हुनुहुन्छ– सङ्गम दाइ। दाइ मेरो भन्दा उमेरले करिब दश वर्ष ठूला पर्नुहुन्छ, तर हाम्रो सम्बन्ध दाइ–देवर भन्दा बढी साथीको जस्तो छ। उहाँसँग कुरा गर्दा कतै पनि औपचारिकता छैन, बरु रमाइलो हाँसो–ठट्टा, सम्झनलायक बाल्यकालका कथा, अनि भविष्यका योजनाहरूको कुरा गर्न सकिन्छ। दाइले चार वर्ष अघि भव्य समारोहका बीचमा विवाह गर्नुभएको थियो। विवाहपछि घरमा नयाँ रौनक आएको थियो। तर, अझैसम्म छोराछोरी नभएको कारण माइजु प्रायः चिन्तित देखिनुहुन्छ। मामा दाइ पहिले नै दिवंगत हुनुभएकाले, माइजु आफ्ना सन्तान मात्र होइन, नातिनातिनाको मुख देख्ने धोकोमा हुनुहुन्छ। परिवारमा सन्तान नहुनु नेपालजस्तो समाजमा कहिलेकाहीँ अनावश्यक कुरा र प्रश्नको कारण पनि बन्न सक्छ। तर, यसबीचमा भाउजु इस्मिता भाउजुको आगमनले घरमा नयाँ रंग थपिएको छ। उहाँको स्वभाव खुला, आधुनिक र आकर्षक छ। उच्च शिक्षित र शहरको जीवनशैलीमा रमाउने उहाँलाई भेट्दा जो कोही सहजै प्रभावित हुन्छ। काठमाडौंमै दाइको ठूलो कपडाको व्यापार छ, जसबाट सामान विदेशसम्म निर्यात हुन्छ। व्यापारको सिलसिला मै दाइ विदेश जाँदा–आउँदा घरमा इस्मिता भाउजु नै सबैको मनोबल बनेर उभिनुहुन्छ। धनी परिवार भएकाले भाउजुले विशेष काम गर्नुपर्ने आवश्यकता छैन। तर त्यसैले उहाँलाई खाली बस्न मन लाग्दैन। घुमफिर गर्न, नयाँ–नयाँ ठाउँ हेर्न, पुस्तक पढ्न, संगीत सुन्न र घरलाई झन् सुन्दर बनाउन उहाँलाई रुचि छ। घरमा सधैं रमाइलो वातावरण बनाउनुभएका कारण हामी सबैलाई उहाँको साथ निकै प्रिय लाग्छ। म 👉 Click Here for Full Story
