कोरोनो सुरु हुँदा दुवै बहिनी मामाघर जानु गएका थिए। घरमा दिदी र म थियौ। सरकारले लकडाउनको घोषणा गर्यो। बहिनीहरु घर फर्किन खोजेका थिए। तर मामाघरमा पनि ढुक्कले बस्ने व्यवस्था भएकोले दिदीले नफर्की भन्नुभयो। काठमाडौंमा भन्दा गाउँमा यताउता डुल्न पनि पाइन्थ्यो, बहिनीहरुलाइ रमाइलो हुने भयो। दिदी र म काठमाडौं घरमा नै थुनिने भयौ। सुरुको २-३ हप्ता त रमाइलो भयो। आनन्दले सुत्न पाइने। दिनभरी फिल्म हेर्यो। छतमा डुल्यो। दिदीसंग गफ गर्यो, सजिलै बित्यो। जब प्रत्येक दिन उस्तै, बानी लाग्न थाल्यो, तब कति हेर्ने फिल्म, कति सुत्ने? कतै जान नपाउँदा बोर लाग्ने। बैठकमा बसेर दिदी र म गफ गर्थ्यौ, गफको विषय पनि सकिन्थ्यो। कोरोनाको कति गफ गर्ने, कलेजको गफ कति गर्ने? दिदीको काखमा टाउको राखेर सुत्थे। दिदी मोबाइलमा युट्युब र टिकटिकको भिडियो हेर्नुहुन्थ्यो। दिदीको कस्मेटिकको पसल थियो। रेगुलर सामान किन्ने केटीहरु थिए। ती केटीहरुले के गर्दै होलान्? के 👉 Click Here for Full Story
