मेरो नाम वृन्दा हो। बिहे गरेर आएको केही वर्ष भयो। अहिले म मेरो श्रीमान् विश्वराज र मेरा जेठाजु विजयसँगै एउटै घरमा बस्छु। हाम्रो परिवार ठूलो छैन, तर यस घरमा एउटा अलगै वातावरण छ। जेठाजु विजय अझैसम्म अविवाहित छन्। उनको नाम सुन्दा धेरैलाई लाग्छ—कसरी यस्तो राम्रो स्वभावको मान्छेले बिहे नगरेको होला? तर उनलाई देखेपछि मात्र थाहा हुन्छ, विजय वास्तवमै फरक खालका व्यक्ति हुन्। उनी एकदमै भलाद्मी, सोझा र भित्री मनले पवित्र छन्। उनी जे कुरा सुन्छन्, त्यसैलाई मान्छन्। धेरै कुरा त बहस नै गर्दैनन्। यस्तो मान्छे आजकल भेट्नै गाह्रो हुन्छ। विजयलाई सानैदेखि पूजा–पाठमा धेरै चासो छ। बिहान सबेरै उठेर हातमुख धोएपछि धुप बालेर भगवानको नाम लिनु उनको दिनचर्या हो। कहिलेकाहीँ त मलाई लाग्छ, उनी भगवानसँगै रमाउन रुचाउँछन्, मान्छेहरूसँग होइन। घर वरिपरिको रमाइलो, हल्ला–गुल्ला वा मेलामा देखिने रमझमतिर उनको खासै ध्यान हुँदैन। मेरो श्रीमान् भने अर्कै किसिमका व्यक्ति हुन्। विश्वराज धेरै व्यस्त हुन्छन्।
प्रायः कार्यालयका काम, बाहिरको जिम्मेवारी अनि समाजका भेटघाटमै समय बित्छ। घरमा आए पनि थकित भएर लुटपुटिँदै सोफामा पल्टिन्छन्। मलाई थाहा छ, उनले मलाई मन पराउँछन्, माया गर्छन् तर समयको अभावले कहिलेकाहीँ त्यो स्पष्ट देखिँदैन। त्यसैले होला, मेरो धेरैजसो समय विजयसँगै बित्छ। उनी घरमै हुन्छन्, बारीमा काम गर्छन्, कहिले मसँगै चिया खान्छन्, कहिले किताब पढ्छन्। उनीसँग कुरा गर्दा शान्ति मिल्छ। उनको बोलीमा मिठास छ, अनुहारमा निरन्तर एक किसिमको शान्त मुस्कान। धेरै पटक यस्तो हुन्छ, म भान्सामा तरकारी काटिरहेकी हुन्छु र उनी नजिकै आएर सानो कुरा सोध्छन्—“भाउजू, आजको तरकारी के बनाउने हो?” त्यो साधारण प्रश्न पनि उनको शैलीमा सुन्दा निकै रोमान्टिक लाग्छ। शब्दभन्दा बढी, उनको नजरले धेरै कुरा भन्छ। म कहिलेकाहीँ अचम्म पर्छु—किन उनको आँखामा यस्तो गहिरो भाव देखिन्छ? उनी कहिल्यै नजिक आउँदैनन्, दूरी कायम राख्छन्,
तर त्यो दूरीमै पनि एक किसिमको आत्मीयता हुन्छ। घरमा जब म र उनी मात्र हुन्छौं, वातावरण अलि फरक लाग्छ। म हँसिरहेकी हुन्छु, उनी चुपचाप हेरेर बस्छन्। त्यो मौनतामा पनि एउटा मधुर गीत सुनिन्छजस्तो लाग्छ। कहिलेकाहीँ त मलाई लाग्छ, यो भावनाले कता पुर्याउँछ भन्ने डर हुन्छ। तर त्यत्तिकै सुन्दर पनि लाग्छ। किनभने विजयले कहिल्यै आफ्नो भावनालाई शब्दमा ल्याउँदैनन्। केवल नजर र व्यवहारमै उनी सब कुरा लुकाएर राख्छन्। मलाई थाहा छ, उनी मेरो श्रीमान्लाई हृदयदेखि मान्छन्, सम्मान गर्छन्। र मलाई पनि त्यही कारणले कुनै सीमाना नाघ्ने जस्तो व्यवहार गर्दैनन्। तर मन त मान्छे नै हो नि—कहिलेकाहीँ उनको शान्त स्वभाव र नजिकै भएको आत्मीयताले मेरो मनलाई हल्का–हल्का रोमाञ्चित बनाइदिन्छ। यसरी हामी तीनैजना एउटै घरमा भए पनि, प्रत्येक दिन फरक–फरक भावनाले भरिएको हुन्छ। मेरो संसार विश्वराजसँग बाँधिएको छ, तर विजयको उपस्थिति भने त्यो संसारलाई अझै रंगीन बनाइदिन्छ मेरो बुढा एकदम बिजी मानिस हो तर विजय तेती बिजी हुदैन..काम हुदा मात्रै बाहिर हिद्छा अन्यथा त आवास मै हुन्छा विजय..दाजु भै नै एकदम 👉 Click Here for Full Story
