यो घटना आजभन्दा धेरै वर्ष अघिको हो, जतिखेर म एकजना युवकको रूपमा नयाँ ठाउँ र नयाँ मानिसहरूसँग भेटघाट गर्नका लागि निकै आतुर हुन्थेँ। मलाई लाग्छ, जीवनमा केही यस्ता अनुभवहरू पनि हुन्छन्, जसलाई शब्दमा उतार्न सकिँदैन, मात्र महसुस गर्न सकिन्छ। यो कथा पनि त्यस्तै एउटा अनुभूति हो, जसलाई मैले आज पनि मनको कुनामा सँगालेर राखेको छु। म त्यतिबेला कुनै कामको सिलसिलामा सुदूरपश्चिमको अछाम पुगेको थिएँ। त्यहाँको सुन्दरता, हरियाली र शान्त वातावरणले मलाई लोभ्याएको थियो। काम सकेर फर्किने दिन, म बिहानै साँफेबगरको बसपार्कमा पुगेँ। काठमाडौँका लागि बस टिकट लिएँ। मेरो छेउको सिट खाली थियो। म झ्यालतिर फर्किएर बसेँ र अछामको प्राकृतिक सौन्दर्यलाई मनभरि कैद गर्दै बाटोमा देखिने फाँटहरू र पहाडहरूको दृश्यमा हराउन थालेँ। बस बिस्तारै गुड्न थाल्यो। एकछिनपछि, एउटा सानो बजारमा बस रोकियो। त्यहाँबाट केही यात्रुहरू चढे। तीमध्ये एकजना सोह्र-सत्र वर्षकी युवती पनि थिइन्। उनको अनुहारमा एक प्रकारको सरलता र निर्दोषता झल्कन्थ्यो। उनी बसमा चढिन् र खाली सिट खोज्न थालिन्। उनको आँखा मेरो छेउको खाली सिटमा पुग्यो। ” मैले हाँसेर भने, “हुन्छ, किन नहुनु? ” उनी मेरो छेउमा बसिन् र आफ्नो सानो झोला सिटमाथि राखिन्। बस अघि बढ्यो। बाटो निकै घुमाउरो थियो र कहिलेकाहीँ बस हल्लिँदा उनको र मेरो पाखुरा ठोक्किन पुग्थ्यो।
मनमा एक प्रकारको अनौठो तरंग पैदा हुन्थ्यो। हामी दुवै मौन थियौँ। के बोल्ने, के सोध्ने? मनमा अनेकौँ कुराहरू खेलिरहेका थिए। ” अब हामीबीच कुराकानी सुरु भयो। ” मैले सोधेँ। ” उनले भनिन्, “म त अछामकी हुँ, यहाँ मामाघरमा आएकी थिएँ। ” उनले कलेजमा १२ कक्षामा पढ्दै गरेको कुरा सुनाइन्। यसरी नै हामीबीच धेरै कुराहरू भए। हामीबीचको अपरिचितता मित्रतामा परिणत हुन थालेको थियो। ” मैले उनको कुरा सुनेर आफ्नो मोबाइलको इयरफोनको एउटा तार उनलाई दिएँ। तार अलि छोटो भएकोले बस हल्लिँदा तार कानबाट निस्किन्थ्यो। ” उनी मेरो छेउमा सरिन्। अब हाम्रो पाखुरा र खुट्टाहरू जोडिन पुगेका थिए। म गीतमा भन्दा पनि उनको निश्छल अनुहारमा हराउन थालेको थिएँ। ” हामी सबै बसबाट ओर्लियौँ। ” हामी एक होटलमा गयौँ। उनले चाउचाउ मगाइन्, मैले चिया र चना। खाजा खाएर पैसा तिर्न जाँदा उनले आफ्नो भागको पैसा दिन खोजिन्। मैले भने, “भयो नि, अहिले म तिर्छु। ” खाजा खाएपछि हामी फेरि बसमा चढ्यौँ। बस आफ्नो रफ्तारमा गुड्न थाल्यो। हामी नारायणगढ पुग्नै लागेका थियौँ, तब बसमा हलचल भयो। सबै यात्रुहरू हतारमा थिए। ” यो सुनेर सबैजना चिन्तित भए। सबैभन्दा धेरै कृष्टिना आत्तिएकी थिइन्। उनको अनुहारमा पिर र चिन्ता देखिन्थ्यो।
” उनले रुन्चे स्वरमा सोधिन्। मैले उनलाई सान्त्वना दिँदै भने, “चिन्ता नगर्नुहोस्। यति धेरै आत्तिनु पर्दैन। यहाँ नजिकै कुनै होटल होला, त्यही बसौँला। ” उनले मेरो कुरा मानिन्। हामी दुवैजना बसबाट ओर्लियौँ र नजिकैको एउटा साधारण तर स्वच्छ होटलमा गयौँ। मैले एक कोठाको भाडा तिरेँ। कोठामा दुईवटा ओछ्यान थिए। मैले उनलाई भने, “म हातमुख धोएर आउँछु। ” म बाथरुममा गएँ। जब म बाहिर निस्किएँ, उनलाई पनि हातमुख धुन जान भनेँ। उनी बाथरुममा गइन्। केही क्षणपछि उनी बाहिर निस्किन्। तर, उनको सबै कपडा भिजेको थियो। ” मैले अचम्म मान्दै सोधेँ। ” यो सुनेर हामी दुवैजना हाँस्यौँ। मैले उनलाई चिसो कपडा नलगाउन सल्लाह दिएँ। ” मैले उनलाई मेरो टी-शर्ट र हाफपेन्ट लगाउन दिएँ। उनले हुन्छ भनिन् र कपडा फेर्न बाथरुमतिर लागिन्।
कपडा परिवर्तन गरेर बाहिर निस्कि , म त हेरेको हेरेकै भए । बवाल आकर्षक देखेकी 👉 Click Here for Full Story
