मेरो नाम अनन्त हो । म काठमाण्डौको नयाबजारमा बस्छु । पेशाले म सिपाही भएकाले बिहान सबेरै उठेर ड्युटी जानु मेरो दैनिकी थियो । हप्तामा एक दिन मात्र छुट्टी पाउने भएकाले शनिबार मेरो लागि खासै रमाइलो हुने दिन हुन्थ्यो । त्यो दिन बिहानै नुहाएर कौसीमा बसेर हल्का घाम ताप्दै किताब पढ्दै थिएँ । त्यतिबेला मेरा छिमेकी घरकी दिदीलाई पहिलोपटक ध्यानपूर्वक हेरेँ । उनी सरल तर निकै आकर्षक देखिन्थिन्—सधैँ आत्मविश्वासका साथ हिँड्ने, मुस्कानमा सधैँ एक प्रकारको चमक हुने । त्यस दिन भने केही पनि बोलचाल भएन, तर मेरो मनमा भने उनको छवि गहिरिँदै गयो । केही दिनपछि, बिहानै मर्निङ वाक गर्न निस्कँदा, बालाजु जाने बाटोमा फेरि उनीसँग भेट भयो । उकालो चढ्दै गर्दा उनको अनुहारमा पसिना चम्किरहेको थियो, तर त्यो नै उनको सौन्दर्यमा थप निखार ल्याइरहेको थियो । ” त्यसपछि हामीसँगै बाटो हुँदै सोयम्बू पुग्यौँ । बाटोभरि रमाइला कुराकानी भइरह्यो—उनले आफ्ना जीवनका कुरा सुनाइन् । उनका श्रीमान र छोरा अमेरिका बस्ने रहेछन् । उनी तीन वर्षदेखि यहाँ एक्लै बस्दै आएकी रहिछन् । त्यो कुरा सुनेपछि मलाई उनको आँखामा देखिएको हल्का एक्लोपनले छोयो । ” मैले सुरुमा लाज मानें, तर उनको आत्मीयताले मन जित्यो ।
त्यसपछि हामी उनीको घर पुग्यौँ । ढोकाभित्र पस्दा मलाई घरको सजावटले चकित पार्यो—सबैथोक मिलाएर राखिएको, फूलको गन्ध मिसिएको, एउटा शान्त र आरामदायी माहोल । “तिमी आरामसँग बस, म चिया ल्याउँछु,” उनले भनेपछि म सोफामा बस्दै वरिपरि हेर्दै थिएँ । उनी भान्सातिर लागिन्, र म भने उनको आत्मविश्वासी स्वभावको झल्कोमा हराइरहेँ । मर्निङ वाकको हल्का ड्रेसमै उनी अझै आत्मविश्वासका साथ व्यस्त देखिन्थिन् । केहीबेरमा उनले चिया ल्याएर टेबलमा राखिन्, अनि हामी दुबै शान्त स्वरमा कुराकानी गर्न थाल्यौँ । मेरो साना भाइ यानिकि लाडो एकदम उठिरहेको थियो । दिदीले टी लिएर आई । टी दिँदा दिदीको दु*को भारी अाधाभन्दा बढ़ीनै स्पष्ट देखिन्थ्यो । दिदीले ‘भाई आजको भोजन मै थिम खानुपर्छ नि’ भनेर ड्रेस चेन्ज गर्न रुममा गई । रुममा चुकल पनि नलगाई कपडा चेन्ज गर्न सुरु गरी । एतिकैमा लाइट गयो । र 👉 Click Here for Full Story
