मेरो पानिले भिजिसकेछ mero paanile bhijisakechha new nepali online best story

म सधैंदेखि अलि चुप लाग्ने केटी हुँ। धेरै साथीहरू थिए, तर मनका कुरा सबैलाई भन्न सक्दिनथेँ। मलाई सानैदेखि डायरी लेख्ने बानी थियो, किनकि कागजले कहिल्यै जज गर्दैन भन्ने लाग्थ्यो। त्यही डायरीमा मैले पहिलो पटक कसैको नाम लेखेकी थिएँ—त्यो नाम लेख्दा नै मुटु अलि छिटो धड्किएको थियो। त्यो बेला म क्लास १० मा थिएँ। मेरो जीवन सानो थियो—स्कुल, घर, पढाइ, अनि कहिलेकाहीँ साथीहरूसँग हाँसो। तर भित्र कतै एउटा खाली ठाउँ जस्तो लाग्थ्यो, जसको कारण मलाई आफैं पनि थाहा थिएन। म प्रायः साँझ घरको छतमा गएर आकाश हेर्थेँ। आकाशको रंग परिवर्तन हुँदै जाँदा मलाई लाग्थ्यो, सायद मेरो जीवन पनि एक दिन यस्तै सुन्दर रंगले भरिनेछ। उही समयमा मैले उसलाई अलि धेरै नोटिस गर्न थालेँ। ऊ मेरो नजिकै हुन्थ्यो, तर हामी धेरै बोल्दैनथ्यौँ। कहिलेकाहीँ हाम्रो आँखा जुध्थ्यो, अनि म तुरुन्त नजर अन्तै फर्काउँथेँ। किन हो थाहा छैन, तर उसको अगाडि म आफूलाई फरक महसुस गर्थेँ—अलि लजाउने, अलि खुसी हुने। एक दिन स्कुलबाट फर्किँदै गर्दा उसले मलाई सोध्यो, “तिमी सधैं यति चुप किन हुन्छौ?” म केही बेर चुप बसेँ। त्यसपछि हल्का मुस्कुराउँदै भनेँ, “सबै कुरा शब्दले भन्न सकिँदैन नि।” उसले पनि 👉 Click Here for Full Story

See All Story List Read New Stories Buy Anantavya For PE Buy Kishoradi For ED