मेरो नाम विशाल हो। म धुम्बाराहीको एक साधारण गल्लीमा बस्छु। उमेरले २२ वर्षको भए पनि मन भने अलि बढी नै सपना देख्ने खालको छ। बिहान ढिलो उठ्ने, बेलुकीसम्म सडकको आवाज सुन्दै हिंड्ने, र कहिलेकाहीँ आफ्नै कल्पनामा हराउने—यस्तै छ मेरो दैनिकी। जिन्दगी सामान्य नै चलिरहेको थियो, जबसम्म मैले उनलाई देखिनँ। भाउजु। सबैले उनलाई यही नामले चिन्थे। छिमेकी, शान्त स्वभावकी, सबैलाई सहयोग गर्ने—एकदमै helpful। तर मेरो लागि भने उनी “ललिता” थिइन्। ललिता… त्यो नाम मनभित्र कताकता गुञ्जिरहन्थ्यो। ललिता एक housewife थिइन्। पाँच वर्षको एउटा छोरा पनि थियो—सानो, चञ्चल, सधैँ दौडिरहने। म उनलाई पहिले पनि देखेको थिएँ, तर त्यो दिन… त्यो दिन जस्तो केही फरक थियो। त्यो दिउँसो म सधैँजस्तो मोबाइल चलाउँदै हिँडिरहेको थिएँ। कानमा earphone, दिमाग कतै अर्कै संसारमा। त्यही बेला अगाडि बाटोमा ललिता आफ्नो छोरो स्कुलबाट लिएर घर फर्किँदै थिइन्। छोरो एक्कासि दौडियो—सायद कुनै पुतली देखेर
👉 Click Here for Full Story
बल्ल बल्ल भाउजुलाई गर्ने मौका पाइयो Lalita Vauju- | Nepali Best katha
मेरो नाम विशाल हो। म धुम्बाराहीको एक साधारण गल्लीमा बस्छु। उमेरले २२ वर्षको भए पनि मन भने अलि बढी नै सपना देख्ने खालको छ। बिहान ढिलो उठ्ने, बेलुकीसम्म सडकको आवाज सुन्दै हिंड्ने, र कहिलेकाहीँ आफ्नै कल्पनामा हराउने—यस्तै छ मेरो दैनिकी। जिन्दगी सामान्य नै चलिरहेको थियो, जबसम्म मैले उनलाई देखिनँ। भाउजु। सबैले उनलाई यही नामले चिन्थे। छिमेकी, शान्त स्वभावकी, सबैलाई सहयोग गर्ने—एकदमै helpful। तर मेरो लागि भने उनी “ललिता” थिइन्। ललिता… त्यो नाम मनभित्र कताकता गुञ्जिरहन्थ्यो। ललिता एक housewife थिइन्। पाँच वर्षको एउटा छोरा पनि थियो—सानो, चञ्चल, सधैँ दौडिरहने। म उनलाई पहिले पनि देखेको थिएँ, तर त्यो दिन… त्यो दिन जस्तो केही फरक थियो। त्यो दिउँसो म सधैँजस्तो मोबाइल चलाउँदै हिँडिरहेको थिएँ। कानमा earphone, दिमाग कतै अर्कै संसारमा। त्यही बेला अगाडि बाटोमा ललिता आफ्नो छोरो स्कुलबाट लिएर घर फर्किँदै थिइन्। छोरो एक्कासि दौडियो—सायद कुनै पुतली देखेर
👉 Click Here for Full Story