एक दिन मेरो साथी जुनाले भनिन्, “आज घरमा ड्याड-मम्मी छैनन्, तँ आउनुपर्छ है। मलाई घरमा साथी चाहिन्छ।” मैले सोचेँ, साथीलाई पनि मज्जा हुन्छ, अनि दिनभर के गर्नु र भनेर उसको घर गएँ। घरमा पुगेपछि थाहा भयो, उसको दाजु प्रदीप पनि घरमै रहेछ। प्रदीपको कुरा गर्ने हो भने, ऊ गाउँकै सबैभन्दा राम्रा खेलाडी मध्ये पर्छ। फुटबल खेल्दा सबको आँखा उसैमा अडिन्छ। उस्तै अग्लो, हँसिलो अनुहार अनि आत्मविश्वास भरिएको बोल्ने तरिका। म पहिलो पटक नजिकबाट देख्दा नै मनमा एउटा मिठो तरङ्ग उठ्यो। “वा, कस्तो स्मार्ट!” मनमनै भनेँ। त्यस दिन साथीले भने, “म अलि परको पसलमा जान्छु, चिप्स अनि जुस ल्याउँछु।” अनि ऊ हिँडिन्।
म भने भान्सामा गएर खाना बनाउन सुरु गरेँ। बेलुकाको लागि भात चढाइरहेकी थिएँ। त्यतिबेला प्रदीप आएर मुस्कुराउँदै सोध्यो, “फुच्ची, के गर्दैछेस्?” म उसलाई मनमनै निकै मन पराइरहेकी थिएँ तर बाहिर भने 👉 Click Here for Full Story
