म तेजस्वी, १९ वर्षकी। अहिले कक्षा १२ मा व्यवस्थापन (Management) विषय लिएर पढ्दै छु। म आमा, बुवा र मेरी सानी दिदी–बहिनीसँगै बस्छु। घरमा रमाइलो वातावरण हुन्छ, हाँसो–ठट्टा चलिरहन्छ। बाल्यकालदेखि नै साथीहरूले, छिमेकीहरूले र आफन्तहरूले मलाई "तिमी एकदम राम्री छ्यौ" भनेर भन्थे। सुरुमा यस्तो कुरा सुन्दा खासै मतलब गर्दिनथेँ, तर जब म किशोरावस्थामा पुगेँ, ऐनामा हेर्दा आफैंलाई पनि राम्री लाग्न थाल्यो। म मध्यम उचाइकी, करिब ५ फिट ४ इन्च। स्लीम शरीर, गोरो छाला, सधैं आत्मविश्वासी हाँसो—यही मेरो परिचय थियो। स्कूल स्तरमा पढ्दा धेरै केटाहरूले मलाई मन पराउँथे। तर म त्यति चाँडै कसैप्रति आकर्षित हुने स्वभावकी थिइनँ। साथीहरूले प्रेमकथा सुनाउँदा, जोडी भएर घुम्दा, मलाई मज्जा लाग्थ्यो तर आफैंलाई त्यस्तो अनुभूति भने कहिल्यै आएको थिएन। एसएलसी दिने समयमा भने एउटा केटा मेरो जीवनमा आयो। परीक्षा केन्द्र एउटै परेकाले हामी भेट भयौं। केही हप्ता हल्का–फुल्का कुराकानी भयो, थोरै आकर्षण पनि भयो। तर त्यो सम्बन्ध खासै गहिरो भएन। परीक्षा सकेपछि त्यो भेटघाट पनि सकियो। परीक्षा सकिएपछि म कलेजमा प्रवेश गरेँ। म व्यवस्थापन पढ्न थालेँ। नयाँ साथीहरू, नयाँ वातावरण—सबै नयाँ लागिरहेको थियो। हाम्रो कलेजमा धेरै रमाइला विद्यार्थीहरू थिए। त्यसमध्ये एउटा नाम प्रायः सबैको मुखमा हुन्थ्यो—
👉 Click Here for Full Story
