हाम्रो घरको कहानी हो यो, जहाँ सधैं कुनै न कुनै सहयोगी रहने गर्छन्। अहिले पनि, घरको काम र खासगरी खाना पकाउनका लागि एकजना दिदी हुनुहुन्छ। मेरा आमाबुबा दुवैजना कलेजमा प्राध्यापन गर्नुहुन्छ, र बिहान करिब दुई घण्टा अघि नै घरबाट निस्कनुपर्ने हुँदा म प्रायः ८ बजेदेखि नै एक्लो हुने गर्छु। म प्रायः साढे ८ बजेतिर उठ्छु र मन लागे १० बजे कलेज जान्छु, जुन घर नजिकै छ। एक दिनको कुरा हो। घरमा काम गर्ने सुस्मिता, जससँग म त्यति कुराकानी गर्दिनथें, मेरो कोठा सफा गर्दै थिइन्। म चुपचाप गएर सोफामा बसें। उनले नै कुराको सुरुवात गरिन्, "किशोर दाइ, तपाईंको ओछ्यानको तन्नामा त कति धब्बाहरू पो लागेछन्! " उनले कौतुहलतापूर्वक सोधिन्। " उनको कुरा सुनेर म अलिकति अचम्ममा परें। उनको उमेर पनि खासै धेरै थिएन, सायद १५-१६ वर्षकी मात्रै थिइन्। मैले अलि गम्भीर हुँदै भनेँ, "केटी मान्छे देखेर पनि कतै र्याल आउँछ र? " उनको यो चतुर कुराले म निशब्द भएँ र चुपचाप बसें। उनी काम सकेर जान लाग्दा मैले सोधें, "हेर त, यो तन्नाको धब्बा र मेरो कलेजको केटी साथीको के सम्बन्ध छ? " म अलिकति रिसाएको अभिनय गर्दै बोलें, किनकि म केटी साथी त के, केटा साथीहरूलाई पनि घर ल्याउँदिनथें।
मेरो कुरा सुनेर उनी मात्र हाँसिन् र कोठाबाट निस्किइन्। त्यस दिनसम्म म कुनै पनि केटीसँग प्रेमको सम्बन्धमा थिइनँ, न त प्रेमिल कुरा नै गरेको थिएँ। मेरो मनमा भने एउटा प्रश्न उब्जियो— के सुस्मिताले सबै कुरा बुझिसकिन् कि? उमेर मात्रै सानो भए पनि उनको बुझाइ गहिरो रहेछ भन्ने लाग्यो। म यस्तै सोचमा थिएँ, उनी फेरि मेरो कोठामा आइन्। " उनी सरल रूपमा भनिन्, "दाइ, मेरो १० कक्षाको हिसाब मिलाइदिनुपर्यो। " मैले उनको हिसाब तुरुन्तै मिलाइदिएँ र उनी गइन्। सुस्मिता देख्नमा निकै सुन्दर र सफा-चटक्क थिइन्। मैले कहिल्यै उनलाई कुनै गलत दृष्टिले हेरिनँ, किनकि एउटै घरमा सँगै बस्ने मान्छेहरू आफ्नै नाता जस्तो लाग्छ। मेरो मनमा उनलाई दिदी-बहिनीको सम्बन्धबाट बाहेक अरू कुनै भावना थिएन। उनी पनि मभन्दा पाँच-छ वर्ष कान्छी, स्कुल पढ्ने सानी मान्छेलाई त्यस्तो सोच्ने कुरै भएन। हामी खासै धेरै कुरा गर्दैनथ्यौं, केवल काम पर्दा मात्र कुरा हुन्थ्यो। दिनहरू बित्दै गए। दुई-चार दिनपछि मलाई सुस्मिता मेरो नजिक हुन खोजेको जस्तो महसुस हुन थाल्यो। ' म मनमनै सोच्न थालेँ। मेरो ल्यापटप प्रायः खुला नै हुन्थ्यो र पासवर्ड पनि थिएन। कतै सुस्मिताले मेरा 👉 Click Here for Full Story
