उपत्यकाको एउटा कुना, जहाँ साँझ पर्न लागेको थियो। असार महिनाको झरीले सडक हिलाम्मे थियो। साँझको पाँच बजेतिर म आफ्नो कोठामा झ्यालबाट बाहिर हेर्दै थिएँ। मेरा आँखामा केही वर्षअघि बिछोडिएकी प्रेमिकाको धमिलो तस्बिर नाच्दै थियो। मनमा एउटा अनौठो बेचैनी थियो। एक्लोपनले घोचिरहेको थियो। मन भुलाउन केही साथीलाई फोन गरूँ कि जस्तो लाग्यो। तर, कसैलाई पनि यस्तो बेला डिस्टर्ब गर्न मन लागेन। मोबाइलमा हेर्दा एउटा अपरिचित नम्बर देखियो। सोच्दै थिएँ, कसको नम्बर होला? सायद पुरानो साथीको हो कि! अचानक त्यो नम्बरमा डायल गरिदिएँ। घन्टी बज्यो। ” “हेलो, यो ... ” “ए, अँ, हैन, मलाई एउटा बुक पसलको नम्बर चाहिएको थियो,” मैले आत्तिएर जवाफ दिएँ। ” यति भन्दै उसले फोन राखिन्। तर, उसको आवाजको मिठासले मेरो मनमा अनौठो छाप छोडिसकेको थियो। मलाई लाग्यो, यो आवाज त कतै सुनेको छु। फेरि पनि मैले त्यो नम्बर डायल गरेँ। उसले फेरि फोन उठाइन्। ” उसले अलि रुखो पारामा सोधिन्। “हैन, मैले त त्यत्तिकै मन लाग्यो। तपाईंको आवाज एकदमै राम्रो लाग्यो,” मैले भनेँ। “तपाईंले त मेरो घरमा यस्तो बेलामा फोन गरेर हैरान पार्नुभयो। ” उसले सोधिन्। मैले आफ्नो परिचय दिएँ र भनेँ, “म त तपाईंको आवाज सुन्दा एकदमै मोहित भएँ।
” यसरी कुरा गर्दै गर्दा हामीले एकअर्काको परिचय पत्ता लगायौँ। उसको नाम थियो श्रद्धा। ऊ पोखराको रहेछ। उसले मलाई आफ्नो घरमा बिहेको कुरा चलिरहेको बताइन्। “मलाई थाहा छ, तपाईं कसैको बुहारी बन्दै हुनुहुन्छ, तर म त तपाईंलाई साथी बनाउन चाहन्छु। ” मैले सोधेँ। ” म अलि डराएँ। “होइन, होइन, मैले त मजाक गरेको हो,” मैले भनेँ। ” उनले सोधिन्। “यस्तै हो, साथीलाई नम्बर चाहिएको हो,” मैले हतारमा जवाफ दिएँ। ” यसरी कुरा चल्दै गयो। हामीले एकअर्कालाई फोन गर्न थाल्यौँ। दिनभरि मेरो काममा मन लाग्दैनथ्यो। म त कहिले श्रद्धाको फोन आउँछ भनेर प्रतीक्षा गरिरहन्थेँ। ” म खुसीले नाँचेँ। ” मैले सोधेँ। “तपाईंले भन्नुभएको जस्तो, मलाई भेट्न मन लागेको छ। तर, कसैलाई थाहा नहोस्,” उसले भनिन्। हामीले एक होटलको रेस्टुरेन्टमा भेट्ने निर्णय गर्यौँ। म समयमै त्यहाँ पुगेँ। उसले मलाई पहिचान गर्न सजिलो होस् भनेर नीलो रङको सारी लगाउने भनेकी थिइन्। जब मलाई श्रद्धाले देखिन्, ऊ अलि लजाइन्। मैले उनलाई हेरेँ। उनको सुन्दरताले मलाई अचम्ममा पार्यो। ” त्यो दिन हाम्रो पहिलो भेट थियो। त्यो भेटपछि हामीबीचको सम्बन्ध झनै गहिरो हुँदै गयो। मनमा प्रेमको एउटा अनौठो अनुभूति थियो। मलाई लाग्यो, म प्रेममा परेको छु।
श्रद्धाले मलाई आफ्नो अतीतबारे बताइन्। ” मलाई लाग्यो, श्रद्धाको मनमा पनि मेरो लागि एउटा विशेष स्थान छ। हामीले एकअर्कालाई भेट्न थाल्यौँ। हाम्रो प्रेमको कथा अघि बढ्दै गयो। एक साँझ म श्रद्धालाई भेट्न गएँ। उनले मलाई एउटा सुन्दर उपहार दिइन्। त्यो थियो, एउटा चाँदीको औँठी। “तपाईंको लागि,” उनले भनिन्। ” मैले सोधेँ। “यो त हाम्रो प्रेमको प्रतीक हो,” उनले भनिन्। त्यस रात, मैले मेरो मोबाइलमा एउटा पुरानो नम्बर देखेँ। त्यो नम्बर श्रद्धाको थियो। मलाई लाग्यो, यो त एउटा गल्तीले सुरु भएको सम्बन्ध हो। तर, आज यो सम्बन्धले मलाई धेरै खुसी दिएको छ। हाम्रो प्रेमको सम्बन्ध निकै गाढा हुँदै गयो। एक दिन मैले उनलाई मेरो घरमा बोलाएँ।
त्यो दिन हाम्रो घरमा म र उनी मात्रै भएकोले उनी आउने बित्तिकै मैले सोझै उस्को 👉 Click Here for Full Story
