म ओगासिमा सहर छाडेर याहिकोको साना सहरमा पुगेपछि मेरो जीवनमा केही सहजता आयो। त्यहाँ मलाई काम मिल्यो र मेरो आय उत्तम हुन थाल्यो। नेपालमा रहेका घरपरिवारलाई पढाइको शुल्कको लागि क्यास पठाइरहनु पर्दा म बोर भैसकेको थिएँ। मेरो एमबीए पूरै हुन अझैँ पनि १८ मास बाँकी थियो र मलाई आफ्नो पढाइ आफैँले धान्नुपर्ने बाध्यता थियो। त्यही समयमा, मेरो १ जाना नेपाली साथीले मलाई आफूले काम गर्ने रेष्टुरेन्टमा काम गर्न बोलायो। त्यो रेष्टुरेन्टको व्यवस्थापक पनि हाम्रो नेपालकै मित्र थियो। उस्को मालिकका दुईटी स्वास्नीहरू थिए– एकजना करिब ४५ र अर्को ३५ वर्षकी। जापानी श्रृंगारले उनीहरूको उमेर लुकाएको थियो। घुँडासम्म आउने स्कट अथवा जामा र त्यसमुनि घुँडासम्मकै बुट लगाउँदा र चेस्टमा कृत्रिम फोमको ब्रा लगाउँदा उनीहरू २०-२२ वर्षका जवान केटीहरू जस्तो देखिन्थे। कार्यको प्रथम दिन मेरो हृदयमा धेरै कुरा खेलिरहेका थिए। त्यो बेलुका मेरो साथीले मलाई मालिकनीले बाहिर भोजन खान लैजाने कुरा सुनायो। उनले मलाई तयार भएर बसोबास गर्न भन्यो। म बस्ने भिल्लाको रुममा गएँ, नुहाएँ र लुगा परिवर्तन गरेर बसिरहेँ। एक्कासि मेरो फोन बज्यो, साहूनीको फोन रहेछ। उनले गाडी लिएर आएका कुरा बताइन् र जापानी भोजन खानको लागि बोलाइन्। मैले उत्साहित हुँदै 'ठीक छ' भनेर उत्तर दिएँ र बाहिर निस्केँ।
म कारको अगाडिको सिटमा गईकन बसेँ। मैले झ्यालबाटै बाहिर हेर्दै थिएँ। उनले लगभग १ प्रहर मलाई सुवन सहरका गल्लीहरू घुमाइन्। " 👉 Click Here for Full Story
