म अठार वर्षको ठिटो। पहाडको हरियाली छाडेर काठमाडौँको धूलो र कोलाहलमा आइपुगेको थिएँ। देब्रे कोठामा मेरा कलेजका साथी, उनको आमा अनि बहिनी दर्शना बस्नुहुन्थ्यो। सुरुमा सामान्य चिनजान भयो, तर समयसँगै त्यो घनिष्ठतामा परिणत भयो। साथीको बुबा पोखरामा जागिरे हुनुहुन्थ्यो, त्यसैले उहाँ चाडपर्वमा मात्रै घर आउनुहुन्थ्यो। यसरी हामी एउटै परिवारजस्तै हुन थाल्यौँ। दिनहरू बित्दै थिए। अचानक एक दिन साथीलाई उनको बुबाले पोखरा बोलाउनुभयो। जागिरको राम्रो मौका मिलेको रहेछ। पढाइ सँगसँगै काम गर्ने लोभले गर्दा उनी आमा र बहिनीलाई छाडेर पोखरा लागे। साथी टाढा भएपछि मलाई एक्लोपनले सताउन थाल्यो। बिहान-बेलुका सँगै पढ्ने साथीको अभाव खट्कियो। अब मेरो काँधमा नयाँ जिम्मेवारी आइपरेको थियो। दर्शना, जो कक्षा १० मा पढ्थिन्, उनलाई मैले नै पढाउनुपर्ने भयो। म कसरी अस्वीकार गर्थें र! दर्शना विद्यालय जाने र उनको आमाको आफ्नै पसल भएकाले हामी बिहान र बेलुका मात्रै भेट्थ्यौँ। पढाइको बहानामा उनी मेरो कोठामा आउँथिन्। म उनलाई नजानेका कुरा सिकाउँथेँ र कहिलेकाहीँ जिस्काउँथेँ पनि। पहिले किन हो कुन्नी, मेरो आँखा उनमाथि परेको थिएन। तर अहिले भने म उनलाई फरक दृष्टिले हेर्न थालेको थिएँ। दर्शना पनि जवान भइसकेकी थिइन्। कालो वर्ण, मोतीजस्ता मिलेका दाँत, हाँस्दा गालामा पर्ने खाल्डो, अनि त्यो पुष्ट शरीर।
उनलाई देख्दा मनमा अनेक भावहरू उत्पन्न हुन थाले। मेरो मनमा उनको लागि छटपटी बढ्न थाल्यो। हरपल उनको साथमा रहन मन लाग्थ्यो। एक शनिबारको दिन थियो। सिमसिम पानी परिरहेको थियो। दर्शनाको आमा पसल जानुभएको थियो। घरमा हामी दुई जना मात्रै थियौँ। यही मौकामा म उनको कोठामा गएँ, 👉 Click Here for Full Story
