मेरो नाम सगुन, म काठमाडौँको एउटा सानो सहरमा बस्छु र यहीँ एउटा सञ्चार पसल चलाएर जीवन चलाउँछु। आजभन्दा झन्डै चार वर्षअगाडिको कुरा हो यो। त्यतिबेला म नयाँ नेटवर्क विस्तारका लागि देशका विभिन्न कुनाकाप्चामा पुग्थेँ। एकपटक म एक्लै दोलखाको यात्रामा निस्केको थिएँ किनकि मेरा अन्य साथीहरू पहिल्यै त्यहाँ पुगिसकेका थिए। भर्खर उज्यालो हुँदै थियो, म बस स्टेसनमा पुगेर दोलखा जाने बसमा चढेँ। झ्यालको सिटमा बसेर म बाहिर हेर्दै थिएँ। वरपरका दृश्यहरू नियाल्दै बस अगाडि बढ्दै थियो। लगभग पन्ध्र मिनेटपछि, एकजना युवती मेरो छेउको सिटमा आएर बसिन्। उनी करिब २१/२२ वर्षकी जस्ती देखिन्थिन्। उनको सादगीपनले मनमा एक किसिमको तरंग पैदा भयो। तर मैले आफूलाई संयममा राखेँ, किनकि उनी मेरो स्तरकी लागेनन्। बस आफ्नो गतिमा गुडिरहेको थियो। पहाडी बाटोमा उकाली-ओराली गर्दै बस अगाडि बढ्दा अचानक ती युवतीले मलाई बोलाइन्। उनको अनुहारमा पीडा र थकान प्रस्ट देखिन्थ्यो। उनले भनिन्, "दाइ, मेरो टाउको साह्रै दुखेको छ। " उनको अनुहारको पीडा देखेर मैले कुनै प्रश्न नगरी तुरुन्तै मेरो झ्यालतिरको सिट उनलाई दिएँ। उनले सिट साटेपछि पनि उनको पीडा कम भएको देखिएन। म आफ्नो मोबाइलमा गीत सुन्दै थिएँ, अचानक मैले उनी सुँक्कसुँक्क गरेको सुनेँ। उनले टाउको दुखेको कमै नभएको बताउँदै रोइन्।
मलाई उनको अवस्था देखेर दया लाग्यो। " सायद उनको मन पनि एक किसिमको विश्वासले भरियो। उनले मेरो काँधमा टाउको राखिन् र एकछिनपछि म पनि निदाएछु। हाम्रो बस दोलखा नपुग्दै सुनकोसी नदीको किनारमा रोकियो, खाजा खान र केही नयाँ यात्रुहरू लिनका लागि। हामी दुवै जना झरेर मुख धोयौँ र खाजा खायौँ। त्यसपछि हामी नदीको बगरमा टहल्न थाल्यौँ। यही क्रममा हामीले एकअर्कासँग परिचय आदानप्रदान गर्यौँ। उनको नाम सम्झना रहेछ र उनका श्रीमान् रोजगारीका सिलसिलामा विदेशमा छन्। उनी माइती जान लागेकी रहिछन्। यसरी नै हामीले दिनभरि गफ गर्यौँ। उनको कुरा सुनेपछि मलाई लाग्यो, उनीसँग मेरो मन मिल्छ। दुर्भाग्यवश, नयाँ यात्रु नआएपछि हाम्रो बस त्यो रात अगाडि बढ्न सकेन। हामीले त्यहीँ बास बस्नुपर्ने भयो। त्यहाँ कुनै राम्रो होटल थिएन, एउटा सामान्य घर जस्तो बास बस्ने ठाउँ मात्र थियो, जहाँ सबै यात्रुहरूलाई मिलाएर सुताइएको थियो। सबैजना सुतिसकेका थिए, तर मलाई निद्रा नै लागेन। म मोबाइलमा गेम खेल्दै थिएँ। अचानक मैले सम्झनालाई बाहिर गएको देखेँ। केही कुरा सोच्दै म पनि उनको पछि लागेँ। " उनले पनि आफूलाई निद्रा नलागेको बताइन्। त्यसपछि हामी दुवैजना सँगै हिँड्न थाल्यौँ। यसरी गफ गर्दै जाँदा हाम्रो कुराले अर्कै मोड लियो। हामी जिन्दगीका विभिन्न पक्षमा कुरा गर्दै प्रेम र सम्बन्धका कुराहरूमा पुग्यौँ।
यस्ता कुराले मेरो मनमा एक किसिमको उत्तेजना पैदा हुँदै थियो। सायद उनको मनमा पनि त्यस्तै भइरहेको थियो। रातको अन्धकारमा जूनको मधुरो उज्यालो र मेरो छेउमा एउटी आकर्षक युवती हुनुले मलाई झनै रोमाञ्चक बनाउँदै थियो। हामी घुम्दै खोलाको किनारतिर गयौँ। बाटो अप्ठ्यारो भएकाले उनले लडिन्छ कि भनेर मेरो हात समाइन्। हामी खोला किनारको एउटा ठूलो ढुङ्गामा बस्यौँ र जिन्दगीका रमाइला कुरा गर्न थाल्यौँ। मैले पनि हात पछाडि लगेर उस्को बारुली कम्मर समाए ऊ शान्त लागि रहि मेरो साहस बढ्यो र हात 👉 Click Here for Full Story
