सर्बजितको ममी मलाई धेरै मन पर्थ्यो। ६ कक्षामा पढ्दा देखी नै म सर्बजितको घरमा जान्थे। सर्बजितको आमाले म्याक्सी माथि उचाल्दा मैले एक चोटि उहाँको साँप्राहरु देखेको थिए।
बाल्यकालको त्यो दृश्ले मेरो मस्तिष्कमा धेरै गहिरो छाप पारेको थियो। सधैं म्याक्सी उठाएर उहाँको तिघ्रामा चुम्बन गर्दै लडिबुडी गर्दै निदाएको परिकल्पना गर्थे। म वहाँलाइ आन्टी भन्थे। कलिलै उमेरमा भागेर बिहे गर्नुभएको थियो। गामको सबैभन्दा किनारमा आवास थियो। जग्गा जमिन धेरै थिए। सर्बजित जन्मेको ५-६ साल पछि दुर्घटनामा उस्को बुबा बितेका थिए। आन्टीले नेक्स्ट बिहे गर्नुभएन। त्यो समय आन्टीको उमेर २२ साल थियो रे। अहिले उमेरले २८ भइन। आन्टीको जत्रै छाती गाउँमा अन्य कसैको छैन। सुन्दरी भएकोले गाउँभरीका केटाहरूले पङ्क्ति हान्छन्। केटाहरु मात्रै होइन विवाहित पुरुषहरु पनि आन्टी देखेपछि हुरुक्कै गर्छन्। आन्टीलाइ देख्नेबित्तिकै उनको स्मुथ ओठमा नै मेरो एकाग्रता जान्थ्यो। र मलाई आन्टीको तिघ्रा नै सर्वश्व हो जस्तो लाग्थ्यो। तिघ्राको रङ्ग, र सुगन्ध पनि परिकल्पना गर्थे। गामका सारा मानिस छोटो छूट्टी मनाउन बाहिर गाको… आन्टी एक्लो भयको परिकल्पना गर्थे। गामको ठुलो बगैचामा, जूनको उज्यालो तल, आन्टीको म्याक्सी माथि सर्दा देखिएको मोटो स्मुथ तिघ्रामा शिर राखेर निदाएको परिकल्पना गर्दा जोश बढ्थ्यो। ८ कक्षा पुग्दा पनि आन्टीका तिघ्राले मलाई सोचको विश्वमा डुबाइराखेको थियो। सर्बजितको आवास साथै परशुरामको आवास जोडिएको थियो। परशुराम, सर्बजित र म साथै आसपास (लुकामारी) खेल्ने मित्र थियौ। गुच्चा र चुङ्गी पनि खेलिन्थ्यो। मोजाको शक्ति बनाएर लक्कुढाल र फुटबल खेलिन्थ्यो। बन, भिरपाखामा घुमिन्थ्यो। अनेकन परिणाम टिप्दै, खाँदै, खेल्दै आवास फर्किदा सबैभन्दा पहिले परशुरामको आवास थियो, त्यसपछि सर्बजितको आवास, र ३-४ मिनेट पर मेरो आवास आउँथ्यो। परशुरामको आवास कटेपछि मेरो नयन सर्बजितको घरको पिडीँमा हुन्थ्यो। सर्बजितको ममीलाइ देख्ने इच्छा हुन्थ्यो।
👉 Click Here for Full Story
परशुरामको आमाको पेन्टी । Parashuraamko Aamaako Penti । Nepali utkrista katha online
सर्बजितको ममी मलाई धेरै मन पर्थ्यो। ६ कक्षामा पढ्दा देखी नै म सर्बजितको घरमा जान्थे। सर्बजितको आमाले म्याक्सी माथि उचाल्दा मैले एक चोटि उहाँको साँप्राहरु देखेको थिए।
बाल्यकालको त्यो दृश्ले मेरो मस्तिष्कमा धेरै गहिरो छाप पारेको थियो। सधैं म्याक्सी उठाएर उहाँको तिघ्रामा चुम्बन गर्दै लडिबुडी गर्दै निदाएको परिकल्पना गर्थे। म वहाँलाइ आन्टी भन्थे। कलिलै उमेरमा भागेर बिहे गर्नुभएको थियो। गामको सबैभन्दा किनारमा आवास थियो। जग्गा जमिन धेरै थिए। सर्बजित जन्मेको ५-६ साल पछि दुर्घटनामा उस्को बुबा बितेका थिए। आन्टीले नेक्स्ट बिहे गर्नुभएन। त्यो समय आन्टीको उमेर २२ साल थियो रे। अहिले उमेरले २८ भइन। आन्टीको जत्रै छाती गाउँमा अन्य कसैको छैन। सुन्दरी भएकोले गाउँभरीका केटाहरूले पङ्क्ति हान्छन्। केटाहरु मात्रै होइन विवाहित पुरुषहरु पनि आन्टी देखेपछि हुरुक्कै गर्छन्। आन्टीलाइ देख्नेबित्तिकै उनको स्मुथ ओठमा नै मेरो एकाग्रता जान्थ्यो। र मलाई आन्टीको तिघ्रा नै सर्वश्व हो जस्तो लाग्थ्यो। तिघ्राको रङ्ग, र सुगन्ध पनि परिकल्पना गर्थे। गामका सारा मानिस छोटो छूट्टी मनाउन बाहिर गाको… आन्टी एक्लो भयको परिकल्पना गर्थे। गामको ठुलो बगैचामा, जूनको उज्यालो तल, आन्टीको म्याक्सी माथि सर्दा देखिएको मोटो स्मुथ तिघ्रामा शिर राखेर निदाएको परिकल्पना गर्दा जोश बढ्थ्यो। ८ कक्षा पुग्दा पनि आन्टीका तिघ्राले मलाई सोचको विश्वमा डुबाइराखेको थियो। सर्बजितको आवास साथै परशुरामको आवास जोडिएको थियो। परशुराम, सर्बजित र म साथै आसपास (लुकामारी) खेल्ने मित्र थियौ। गुच्चा र चुङ्गी पनि खेलिन्थ्यो। मोजाको शक्ति बनाएर लक्कुढाल र फुटबल खेलिन्थ्यो। बन, भिरपाखामा घुमिन्थ्यो। अनेकन परिणाम टिप्दै, खाँदै, खेल्दै आवास फर्किदा सबैभन्दा पहिले परशुरामको आवास थियो, त्यसपछि सर्बजितको आवास, र ३-४ मिनेट पर मेरो आवास आउँथ्यो। परशुरामको आवास कटेपछि मेरो नयन सर्बजितको घरको पिडीँमा हुन्थ्यो। सर्बजितको ममीलाइ देख्ने इच्छा हुन्थ्यो।
👉 Click Here for Full Story
