आज नताशालाई अचानक त्यो पुरानो दिनको याद आयो। एस. पढ्दापढ्दै एउटा कम्प्युटर तालिमको क्रममा उनको भेट प्रतिबिम्बसँग भएको थियो। प्रतिबिम्ब भर्खरै पढाइ सकेर त्यहीँ तालिम केन्द्रमा काम गर्न थालेका थिए। नताशालाई उनको बोली र व्यवहारमा एक किसिमको शालीनता र सादगी देखिन्थ्यो। बिस्तारै उनीहरूबीच मित्रताको अंकुरण भयो र त्यो मित्रताको बोटमा प्रेमका फूलहरू फुल्न थाले। उनीहरूको भेटघाट नियमित हुन थाल्यो। हरेक दिन कलेज सकेपछि उनीहरू सँगै हुन्थे। प्रतिबिम्बको पुरानो मोटरसाइकलमा चढेर उनीहरू सहरका गल्लीहरू र सुनसान बाटोहरूमा घुम्थे। कहिलेकाहीँ त उनीहरू सहरभन्दा टाढाका पहाडका फेदमा पुगेर हरियो प्रकृति र नीलो आकाशलाई नियाल्दै घण्टौँ बिताउँथे। रेस्टुराँमा बसेर एक-अर्काको मनका कुरा साट्थे। त्यो बेला उनीहरूले पहिलोपटक रेस्टुराँको टेबलमुनि लुकाएर एक-अर्काको हात समातेका थिए। त्यो स्पर्शले उनीहरूको मुटुमा एक किसिमको अनौठो कम्पन पैदा 👉 Click Here for Full Story
