रामेछापको एउटा सानो गाउँ, जहाँ नेपाल राष्ट्रिय माध्यमिक विद्यालयको चकमन्न भवन उभिएको थियो । यो कथा त्यही विद्यालयको हो, जहाँ शिक्षक-शिक्षिकाको आउजाउ भइरहन्थ्यो । एकपटक, एउटी नयाँ मिस आउनुभयो । भर्खरै स्नातक सकेर शिक्षिका बनेकी, उहाँको अनुहारमा नयाँ जोस र उत्साहको चमक थियो । हाम्रो घर स्कुल नजिकै भएकाले र पहिले पनि एक शिक्षिका बसिसकेकाले उहाँ हाम्रो धन्सारमा बस्न थाल्नुभयो । म त्यसबेला नौ कक्षामा पढ्थें । गाउँको विद्यार्थी, अंग्रेजीमा कमजोर हुनु त स्वाभाविकै थियो । तर मेरो अवस्था अलि फरक थियो । बुबा सानैमा बितेकाले म टुहुरो थिएँ । बाहिर गएर ट्युसन पढ्ने आर्थिक अवस्था थिएन । ' मिसले ट्युसनको पैसाको आशा गर्नुभएको थिएन, उहाँलाई त खाएर बस्ने ठाउँ मिलेपछि मेरो आमाले लुगा धोइदिने र भाडा माझिदिने काम गरिदिउन् भन्ने चाहना थियो । आमाले पनि पैसा दिन नपर्ने भए हुन्छ भन्नुभयो, र यसरी मेरो ट्युसन सुरु भयो । एक रात, माघको महिनामा ९ बज्दै थियो । गाउँमा बिजुली थिएन, त्यसैले ९ बजेको रात मध्यरात जस्तै लाग्थ्यो । बाहिर झरी परिरहेको थियो । "पानी परिरहेको छ, घरमा किन जान्छौ र ? यहीँ धन्सारमा नै सुते पनि हुन्छ," मिसले भन्नुभयो ।
" मैले सोधें । "मसँग स्लिपिङ ब्याग छ, त्यही ओढेर सुत्न हुन्छ," उहाँले जवाफ दिनुभयो । मैले कहिल्यै स्लिपिङ ब्याग देखेको थिइनँ, त्यसैले त्यो कस्तो हुन्छ भनेर हेर्ने उत्सुकताले 'हुन्छ' भनिदिएँ । मिसले मलाई स्लिपिङ ब्याग दिएर गुन्द्रीमा सुत्न भन्नुभयो । पहिलोपटक स्लिपिङ ब्यागभित्र पस्दा थैलोभित्र पसेजस्तो अनुभव भयो, तर त्यसको न्यानोपन घरको सिरकभन्दा पनि बढी थियो । " आमाले पनि नाइँ भन्नुभएन । मिसले लालटिन निभाउनुभयो र हामी सुत्यौं । मध्यरातमा मलाई पिसाब लाग्यो । उठेर हेर्दा मिस निदाउनुभएको रहेनछ । "पिसाब लाग्यो कि के हो ? म पनि पिसाब फेर्न जान्छु, हिँड," भन्दै उहाँले टर्चलाइट बाल्नुभयो । " मैले डर लागेको छैन भनेपछि उहाँ खाटमा जानुभयो । तर, केही बेरपछि उहाँ आफैं तल गुन्द्रीमा आएर मसँग टाँसिएर सुत्न थाल्नुभयो । मलाई के गर्ने, कसो गर्ने भयो । मनमा अनेक कुरा खेलिरहेका थिए, तर मिसलाई 👉 Click Here for Full Story