जाफरले आमा लाई गरेको कथा । Japharle aama lai gareko katha । Nepali Interesting Katha

 जाफरले आमा चिकेको कथा ।  Japharle aama Chikeko katha । Nepali Yaun Katha


मेरो नाम जाफर खान हो मेरो घर बिराटनगर हो । उमेर ३२ वर्ष। म पेशाले भ्यान चलाउँछु। घर तराईतिरको सानो बस्तीमा छ। हाम्रो ठाउँमा गर्मी असाध्यै हुन्छ, कहिलेकाहीँ ५० डिग्रीसम्म पुग्छ। यही गर्मीको लहरकै कारण केही वर्षअघि मेरो बुबा बित्नुभयो। उहाँ पनि भ्यान चलाउनुहुन्थ्यो। बुबाको मृत्युपछि हाम्रो परिवारमा ठूलो संकट आयो। जीवन भनेकै सम्झना र संघर्षको खेल रहेछ। आजभन्दा आठ वर्षअघि, म २४ वर्षको हुँदा मेरो विवाह भयो। मभन्दा कान्छी, १८ वर्षकी एउटी प्यारी केटीसँग। सुरुवाती दिनहरू असाध्यै रमाइला थिए। दुःख–कष्ट त थिए, तर हामीसँग एक–अर्काको साथ थियो। दुई वर्षमै हामीलाई छोरीको आशिर्वाद मिल्यो। मैले उनको नाम राबिया राखें। जब छोरी पहिलोपटक मुस्कुराइन्, त्यो पल मेरो जीवनकै सबैभन्दा सुन्दर क्षण बन्यो। तर, संसार सधैं आफ्नै ढंगले चल्छ। गरिबी र कठिनाइले हाम्रो घरको ढोका कहिल्यै बन्द गरेन। बुबाको मृत्युले ल्याएको भार अझै काँधमा थियो। कामबाट फर्केर कहिलेकाहीँ थाकेको शरीरलाई मायाले सम्हाल्ने मेरी श्रीमती नै थिइन्। तर, हाम्रो बीचमा कुरा–कट्टी, परिवारको दबाब र गरिबीका चोटहरू बढ्दै गए। अन्ततः, केही दिनअघि मेरी श्रीमती छोरीलाई लिएर आफ्नै आमाबाबुको घर गइन्। ” छोरीबिना बितेको प्रत्येक दिन जेलझैँ भयो। बिहान काममा जान मन लाग्दैन, बेलुकी घर फर्किँदा सुनसान कोठाले हृदयलाई झनै पोल्छ।


मेरो जीवनमा अब म र मेरी आमा मात्रै बाँकी छौँ। आमा, फतेमा रहमान, उमेर ५७। उहाँले नै मलाई सँभालिरहनुभएको छ। आमाको माया अचम्मको हुन्छ। म कहिलेकाहीँ आफ्ना पीडामा हराउँदा, उहाँ आफ्ना आँखा रसाइरहनुभएको देख्छु। थकित शरीर लिएर घर फर्कँदा उहाँ तातो पानीको गिलास हातमा दिनुहुन्छ। ” तर मेरो मन कहिल्यै स्थिर हुन सक्दैन। कामको थकान र पीडालाई दबाउन मैले सस्तो मदिरा पिउन थालेँ। आमा मलाई त्यो बाटोमा नजान भन्नुहुन्छ। उहाँ आफैं कहिलेकाहीँ मेरो श्रीमतीकहाँ गएर हाम्रो मिलनका लागि धेरै कुरा गर्नुभयो। तर उनको परिवारले उल्टै आमाकै अपमान गरे। अन्ततः आमाले त्यहाँ जानै छोड्नुभयो। मेरो स्वास्थ्य बिग्रँदै गयो। भोक लागेन, नुहाउने समय भएन, शरीर जीर्ण हुँदै गयो। आँखाभित्र प्वाल परेको जस्तो, गाला भासिएको जस्तो। आमाले सहन सक्नु भएन। छिमेकीको डाक्टरलाई बोलाइदिनुभयो। डाक्टरले मलाई मलम दिए, केही औषधि दिए। तर म त्यसलाई प्रयोग गर्न पनि इच्छुक थिइनँ। जिन्दगी नै निरर्थक लागिरहेको थियो। तर, जब आमा मेरो निधारमा हात राख्छिन्, म भित्रभित्रै केही पलका लागि तातो उज्यालो महसुस गर्छु। 👉 Click Here for Full Story

पुराना कथाहरुको लागि यहाँ क्लिक गर्नुहोस नयाँ कथाहरुको लागि यहाँ क्लिक गर्नुहोस

Recent Comments

Profile picture of Purna Yoanjan
Purna Yoanjan

This was a great read! Thanks for sharing Story.

Profile picture of Sunita Thapa
Sunita Thapa

I Read something new story today, appreciate it!

Comment input icon